== STEREO =========== NUMMER 8 =================== <20 JULI 1998> =====

Aan dit nummer werkten mee: Joris Gillet, Mark Vluggen, Joost Arxhoek,
Enrico Groen

Adres voor op- en aanmerkingen, reacties, suggesties, abonnementen en
eventuele eigen bijdragen: stereo@starmail.com

Voor meer informatie en oude nummers kijk ook op onze homepagina: 
http://huizen.nhkanaal.nl/~stereo

== INHOUD ============================================================= 

NIEUWS: Stereo MC's, Shaun Ryder, Junkie XL, PJ Harvey

ALBUMS: Beastie Boys, Bettie Serveert, Delgados, Evil Superstars, Gar-
bage, Pixies, Punkorama 3, Damaged Goods

SINGLES: Black Moses, Pluxus, Iota, Hefner, Frank Black, Mogwai

RADIO & TV: Kult Und Kaos, De Avonden, Rock Movie Night, Wet & Wild

INTERNET: M2, Acid Junkies, Dutch Breakz, Ultra

LIVE: Sonic Youth, Rock Herk, Pharmacy + Seedling

CONCERTEN: Solaris, Mentos Freshmaker Tour, Waterpop, Moondive en meer

== NIEUWS =============================================================
 
We hadden de hoop bijna opgegeven maar de STEREO MC'S bestaan nog, ster-
ker nog, ze hebben het klaar weten te spelen één heel nummer op te ne-
men, Flash, dat binnenkort te vinden zal zijn op de soundtrack van de
film The Avengers (De Wrekers). Aangezien dit hun eerste nieuwe nummer
is in dik 5 jaar is het begrijpelijk dat er nog geen releasedatum is
vastgesteld voor een nieuw album, een opvolger van het succesvolle Con-
nected uit 1992. Andere artiesten die op de op 3 augustus te verschijnen
soundtrack vertegenwoordigt zijn, zijn onder meer Roni Size, Iggy Pop
samen met de Utah Saints, Sinead O'Connor en Grace Jones. Ex-Happy Mon-
days zanger Shaun Ryder zal trouwens in de film zijn acteerdebuut maken
naast 'echte' acteurs als Uma Thurman en Sean Connery.(nme)

SHAUN RYDER werkt in de tussentijd ook al een tweede film, getiteld
Molly's Idle Ways. Deze film handelt over de onderwereld van Manchester
en zou naar verluidt gebaseerd zijn op persoonlijke ervaringen van de
zanger. De toekomst van Shaun's huidige band BLACK GRAPE wordt trouwens
steeds onzekerder. Hij vertelde een Brits tijdschrift dat hij in de toe-
komst nog wel platen wil maken, maar niet als Black Grape en ieder geval
niet meer op toernee zal gaan. Dit betekent overigens niet dat hij nu
de hele dag thuis zit. Naast zijn acteerwerk is Shaun ook actief als
journalist. Hij vult wekelijks een pagina voor de tabloid de Daily Sport.
(nme/bigmouth)

Meer soundtrack nieuws: JUNKIE XL zal een nummer bijdragen aan de sound-
track van de nieuwe film van Wesley Snipes. In Blade maakt de actieheld
jacht op een vampier die de mensheid wil vernietigen. Op de soundtrack,
naast de track van Junkie XL getiteld Confusion, werk van onder meer DJ
Krush, Source Direct en KRS-One. De film gaat op 21 augustus in de VS
in premiere.(dutch breakz)

Tot slot staat het nieuwe album van PJ HARVEY gepland voor 28 September.
Is This Desire? bevat bijdragen van Mick Harvey (van The Bad Seeds) en
produceerde ze samen met Flood. Onder meer Eric Drew Feldman (werkte met
Captain Beefheart en de Pixies) en John Parrish zullen deel uitmaken van
haar live-band voor de bijbehorende toernee, die haar eind Augustus al
naar het Lowlands-festival zal voeren.(nme)

== ALBUMS =============================================================

BEASTIE BOYS - HELLO NASTY (grandroyal)

Na een aantal jaren stilte, de laatste single Sabotage stamde al weer
uit 1994, zijn de Beastie Boys weer terug. De Beastie Boys draaien al
weer dik 10 jaar mee aan het hiphop-front. En ze zijn een van de weinig,
zo niet de enige blanke rapact die gewaardeerd wordt door hun zwarte col-
lega's. Nadat in juni de nieuwe single Intergallactic al was verschen-
en is op 4 juli hun nieuwe album Hello Nasty in de schappen gekomen. Dit
album is geinspireerd door het woordspel 'Boggle'. De stijl van het al-
bum is te splitsen in twee soorten; de oude vertrouwde rock met hiphop
stijl waarover MCA, AdRock en Mike D. hun rap uitschreeuwen. Daarnaast
zijn er ook een flink aantal nummers in de soul/funk stijl waarmee de
Beastie's ook al experimenteerden op de soundtrack van Way Out!. Af en
toe nijgt het naar triphop, maar wel met een eigen draai. Natuurlijk ont-
breekt de nodige dosis humor niet. De opener Super Disco Breakin is in
de oude, bekende stijl en ook gelijk een van de beste nummers. Hierin
vertellen de heren ook dat ze in Holland altijd 'pannenkoeken' (zowaar
in nieuwe spelling!) eten. Van Intergalactic beweren de heren dat het
voor een deel is opgenomen op een ruimteschip. Een goede keuze als eers-
te single. Intergalactic ligt lekker in het gehoor en heeft genoeg hit-
potentie zonder vreselijk commercieel te klinken. Een van de eerste chill-
out nummers is 'Song For The Man', dat klinkt als de Monkees die iets te
veel LSD hebben genutigd. Een nummer als Song For Junior zou Carlos San-
tana niet hebben misstaan, terwijl I Don't Know aan een wat ouder Kra-
vitz nummer doen denken. Ook erg mooi is Instant Death waarmee het al-
bum afgesloten wordt. Ook op dit album laten de Beastie Boys merken dat
ze nog steeds leuke dingen kunnen maken. Boeiend dat ze ondanks dezelf-
de stijl nog steeds nieuwe dingen weten te brengen. De chillout nummers
zullen voor de fans van het eerste uur misschien wat minder makkelijk in
het gehoor liggen, maar toch springen de heren er hiermee echt uit. Ou-
de sound, die hier en daar raakvlakken heeft met andere artiesten, en
toch vernieuwend. (eg)

BETTIE SERVEERT - VENUS IN FURS (AND OTHER VELVET UNDERGROUND SONGS)

Achter dit oerlelijke hoesje dat natuurlijk een Venus in Furs moet voor-
stellen, gaat een prachtig vormgegeven boekje schuil, waarin mooie arty
foto's van alle bandleden staan, onder andere ook van de onlangs gehou-
den Marlboro Flashback tour, waar deze CD een verkorte weergave van is.
De materiaal keuze is grofweg te verdelen in donker werk (Venus in Furs)
en de wat lichtvoetigere songs (Sunday Morning, Stephanie Says), waarbij
vooral de laatstgenoemden mogen gelden als de hoogtepunten van dit toch
wel aangename 10-nummerige plaatje. Carols stem past nu eenmaal meer bij
dit soort lieve liedjes, en op de wat donkerdere songs klinkt haar stem
toch al gauw iets te geforceerd en bekruipt je het gevoel dat Bettie
Serveert die 'Venus in Furs' speelt toch niet helemaal serieus te nemen
is. Desalniettemin zijn andere songs waarop Bettie Serveert een andere
koers dan normaal vaart juist weer wel aanteraden, zo komen bijvoorbeeld
instrumenten als de xylofoon en viool op hun hele natuurlijke wijze voor-
bij. Er mag dus gesteld worden dat dit experiment weliswaar niet hele-
maal geslaagd is, maar toch ook meer waard is dan de voorspelbare con-
clusie: een leuk tussendoortje, al was het alleen maar omdat dit het
laatste plaatwerk van Bettie S. met Berend Dubbe als drummer is.(ja)

DELGADOS - PELOTON (chemikal underground)

Natuurlijk is het geen toeval dat een band die vernoemd is naar Pedro
Delgado midden tijdens de Tour De France komt met een plaat met zo'n ti-
tel. En een schitterende plaat mag ik wel zeggen. Hun debuut Domesti-
ques uit '96 was al zo'n juweeltje vol sympatieke indiepop a la Urusei
Yatsura en Magnapop en deze opvolger is misschien nog wel nog mooier.
Er is in vergelijking duidelijk sprake van een volwassener geluid met
veel dwarsfluiten, strijkers en gevoelige momenten en waar dit normali-
ter vaak resulteert in dodelijk saaie en vooral erg pretentieuze muziek
is dat hier duidelijk niet het geval en levert het alleen maar nog mooi-
ere nummers op, een beetje folky, een beetje in de richting van Belle &
Sebastian , zoals de singles Everything Goes Around The Water en Pull
The Wires From The Wall. Maar d'r wordt ook zeker flink op de gitaren
geragd in nummers als Russian Orthodox bijvoorbeeld. Terwijl in het
vreemde, maar prachtige Blackpool zelfs gescratcht wordt. Gewoonweg erg
leuke indie-pop dus (terwijl op de achtergrond Van Bon de etappe wint),
waarvan bovendien het gerucht gaat dat ze eind Augustus eindelijk ook
eens live te bewonderen zijn in Nederland, op het Lowlands-festival.(jg)

EVIL SUPERSTARS - BOOGIE-CHILDREN-R-US (paradox)

Het is nooit leuk om toe te moeten geven dat een album waar je erg naar
uitkeek en erg veel van verwachtte gewoon een beetje tegenvalt. In ver-
gelijking met de overdreven serieusheid van de rest van de Belgische
Golf was het gevoel voor humor van de Evil Superstars, en overigens nog
steeds, een broodnodige verademing, maar op dit tweede album lijkt de
lichtvoetigheid van hun debuut Love Is Okay voor een groot deel te zijn
verdwenen en vervangen door meer grooves, zware gitaarriffs en een soort
van bluesgevoel. En da's jammer. Het was juist de combinatie van chaos
met een ongelovelijke dosis Pop die de muziek van de Evil Superstars zo
leuk maakte. Het is niet over de gehele linie treurnis troef, je kunt
het met een gerust hart aan Mauro Pawlowski c.s. over laten om in elk
nummer compleet anders te klinken, en dientengevolge klinken donkere
songs als I Can't Seem To Fuck Things Up en Gimme Animal Rights en het
Captain Beefheart-achtige Laserblack best aardig naast meer melodieuze
dingen als Have Been Wrong Before, Just A Princess en het akoestische
Love Happened. Maar het is juist het feit dat het, hier ook vertegen-
woordigde maar korte tijd na hun debuut al als single gereleasede, mee-
zinger It's A Sad Sad Planet een ingeslagen richting leek aan te geven,
namelijk die van binnenstebuiten gekeerde danwel ondersteboven gezette,
Perfecte Popsongs, die op de rest van het album niet wordt doorgezet, 
dat deze opvolger zo doet tegenvallen.(jg)

GARBAGE - VERSION 2.0 (Mushroom) 

Garbage overdonderde twee jaren geleden de wereld met hun titelloze de-
buutplaat. Aanvankelijk leek Garbage vooral een enorme hype. De band
kreeg veel media-exposure omdat hun drummer als producer voor Sonic Youth,
Smashing Pumpkins en Nirvana's Nevermind had gewerkt. Voorwaar de eers-
te band waarbij de drummer het bekendste bandlid is. Maar alle aandacht
werd al spoedig opgeeist door de Schotse rosse Shirley Manson, die met
haar pittige uitspraken in interviews en verleidelijke blik al snel naar
de titel Sexy Spice solliciteerde. De aanvankelijke scepsis werd echter
overwonnen door de debuutplaat, die vol stond met cyberpop van het zeer
aanstekelijke soort. En: geen slecht nummer in zicht. Twee jaar later
bereikt ons Version 2.0, een titel die pretendeert een verbeterde ver-
sie van het debuut te zijn. Als een band zichzelf een verbeterde versie
van hun debuutplaat tot doel stelt, mogen ze ook op de vergelijking tus-
sen de twee platen beoordeeld worden. En het probleem is dat de verge-
lijking bij alle nummers in het voordeel van hun debuutplaat uitvalt. De
single Push It geeft precies aan waar de schoen wringt, het is zeker
geen slecht nummer maar kan de vergelijking met het fantastische Super-
vixen, het superbe Vow of publieksfavoriet Only Happy When It Rains niet
doorstaan. Op hun debuutplaat zou Push It opgevallen zijn als een van de
mindere, zo niet het slechtste nummer. Eigenlijk zijn vooral de langza-
mere nummers sterk. Medication, The Trick Is To Keep Breathing en de af-
sluiter You Look So Fine zijn prima tracks; afval van zeer zuivere kwa-
liteit. Maar meestal sleept Garbage ons richting dansvloer, en helaas
met tracks van mediocre kwaliteit. Het deuntje When I Grow Up is te flut
voor woorden. Special, bedoeld als ode aan Chrissie Hynde, mislukt fali-
kant. Van de discotracks voldoet eigenlijk alleen opener Temptation Waits. 
Een tegenvaller dus, de tweede Garbage. Ben benieuwd of de band zich hier
nog voor kan revancheren (mv)

PIXIES - AT THE BBC (4ad)

Voor de echte Pixies-fan viel het vorig jaar verschenen Death To The Pi-
xies een beetje tegen omdat het een gewone best-of verzamelaar betrof en
het door de platenmaatschappij beloofde nog niet eerder verschenen mate-
riaal ontbrak. Deze nieuwe compilatie zal dan ook voornamelijk voor de
verzamelende fan bedoeld zijn. Op At The BBC staan 15 tracks die de le-
gendarische Bostonse band ooit opnam voor de radioprogramma's van John
Peel en Mark Goodier. Op een enkeling (een vroeg b-kantje, covers van
Wild Honey Pie van de Beatles en (In Heaven) Lady In The Radiator Song
uit de David Lynch-film Eraserhead) na, allemaal bekend materiaal maar
iets rauwer en kaler uitgevoerd dan de originele versies. Misschien niet
bijster interessant voor de gewone sterveling, alhoewel het voor deze
prijs (25 gulden) misschien ook geschikt is als alternatieve best-of.(jg)

VERZAMELDE ARTIESTEN - BRASSIC BEATS 3 (skint)

Een van de grote labels van het momenteel erg trendy Chemical Beats front
is Skint uit het Britse Brighton. Het label dat artiesten als Fatboy Slim,
Bentley Rhythm Ace en Lo-Fidelity Allstars onder haar hoede heeft. Skint
brengt ook af en toe een verzamelaar van haar releases uit. Onlangs kwam
Brassic Beats 3 uit met een aantal tracks die volgens de cover nog nooit
in de buurt van een CD zijn geweest. Natuurlijk zijn de reeds eerder ge-
noemde grote namen van Skint aanwezig. Van Fatboy Slim is 'Everybody
loves a filter', een remix van 'Everybody needs a 303', aanwezig. Fatboy
Slim kan het laatste jaar eigenlijk niet meer stuk. Ook niet bij deze re-
mix. Ook Bentley Rhythm Ace doet een goede bijdrage met 'On her majestys
secret whistle'. Een nummer met pakkende samples en een goede beat. Ook 
erg goed is 'Cutters Choice' van Space Raiders. Een nummer dat erg loom
begint, met een zeurende bass en leuke Hammond samples. Na de break be-
gint het nummer met wel erg makkelijke beats, iets te makkelijk voor het
gehoor. Maar terugkeer van de Hammond Sample op hogere snelheid maakt
het feest alleen maar groter. Op dat moment is het een floorfiller. Mid-
field General moet het hebben van een christelijke anti-rock'n'roll ac-
tivist. Het nummer, dat verder ook leuk is, hangt op de sample: "You
make the music go back, you hear satan speaking!" De tracks van Sparky
Lightbourne en Lo-fidelity Allstars doen beiden erg denken aan het werk
van de Propellorheads. Leuk, maar niet echt origineel meer. De overige
6 nummers komen helaas niet boven de middelmaat uit, de track van Req is
met zijn erg spacey geluid zelfs ronduit irritant. Al met al een redelij-
ke verzamelaar van de leider van de Chemical Beats. Aan de andere kant
kan dit wel eens een indicator zijn. Het Chemical Beats genre begint
stilaan erg populair te worden en het is misschien wat vroeg maar de zo-
mer van 1998 kon wel eens de zomer van de Chemical Beats worden. En dat
laatste betekent oppassen. Oppassen voor de kwaliteit. Oppassen voor de
verzamelaars van grote maatschappijen. Oppassen dat Chemical Beats niet
ook een tijdelijke trend wordt a la Jungle en Easy Tune.(jg)

VERZAMELDE ARTIESTEN - DAMAGED GOODS CHEAP CD THINGY
VERZAMELDE EPITAPH ARTIESTEN - PUNKORAMA III

Twee keer een goedkope labelverzamelaar, twee keer punk, maar twee keer
met een eigen, zeer herkenbaar geluid. Damaged Goods is rammelend, krak-
kemikkig, poppy, erg Brits en bands als The Headcoats, Dweeb, Dustball
en Oizone (met inderdaad een oi-versie van Love Me For A Reason). Epitaph
is in vergelijking meer van dik hout zaagt men planken, maar zeker melo-
dieus en vooral heel erg Amerikaans (ja zelfs 'onze' eigen Undeclinable
Ambuscade en I Against I) en dus bands als NOFX, Bad Religion en Penny-
wise. Mijn persoonlijk voorkeur ligt eerlijk gezegd bij de eerste, maar
in beide gevallen krijg je hier, met respectievelijk 30 tracks voor 17
gulden en 27 voor nog geen tientje, zeker waar voor je geld.(jg)

== SINGLES ============================================================

BLACK MOSES - OH GOD

Rap uit Zweden, het moest er een keertje van komen. Een aantal maanden
geleden was het al een grote hit op de Gotenburgse studentenradio en nu
het ook in Nederland is uitgebracht is het opgepikt door Kink FM. Niet
bepaald een doorsnee hiphoptrack dit trouwens. De raps zijn nogal a-ry-
thmisch en erg theatraal en het geheel heeft iets van een gospel-feel.
Intrigerend werkstukje. Van de meegeleverde remixen is vooral de jungle-
remix van de hand van Pigforce leuk.(jg)

PLUXUS - 7" EP
IOTA - 7" EP

Wegens een gebrek aan platenspeler lagen deze twee al een tijdje te ver-
stoffen op een plank, maar ik denk niet dat iemand in de tussentijd die
recensies gemist heeft. Beide ep's verschenen namelijk op Snowball, een
piepklein label uit Stockholm dat voornamelijk doet in Postrock. Van dit
tweetal is mijns insziens Pluxus de meest interessante. Door gebruikma-
king van allerhande electronica heeft een en ander wel iets weg van de
Aphex Twin of Autechre. Iota is voornamelijk erg jazzy en dreutelt eer-
lijk gezegd net iets te veel in het luchtledige door om echt interessant
te worden.(jg)

HEFNER - PULL YOURSELF TOGETHER

Heerlijk luise Britse indie-gitaarpop op het Too Pure label. Een beetje
in de richting van de Delgados en Tiger. Tracks 2 t/m 4 zijn prachtige
stukjes akoestische, lo-fi huiskamervlijt. Veelbelovend.(jg)

FRANK BLACK - DOG GONE

Naar mijn bescheiden mening het beste nummer op z'n laatste album (een
schitterende 'ballad' en eigenlijk ver verwijderd van wat hij ooit met
de Pixies deed) en dus sowieso een terechte single. De drie bijgeleverde
covers, waaronder één van Bruce Springsteen, zijn nogal aan de onopval-
lende kant.(jg)

MOGWAI - NO EDUCATION = NO FUTURE (FUCK THE CURFEW) EP

Hallo, daar zijn we weer... De Schotse band Mogwai begint zo langzamer-
hand de Jan Des Bouvrie van Stereo te worden. Koud bekomen van hun re-
mix-album Kicking A Dead Pig, meent men de wereld alweer te moeten ver-
blijden met een nieuwe ep met 3 nieuwe nummers. Alhoewel de gebruikelijke
ingedienten weer aanwezig zijn, lang uitgesponnen, langzaam aanzwellende
variaties op één gitaarthema, behoort het hier gebodene niet echt tot het
beste wat de band ooit releasede, daarvoor verwijs ik u dan maar naar hun
album Young Team of de verzamelaar vroeg materiaal, Ten Rapid. Oh, en
eind Augustus staan ze trouwens weer op het Lowlands-festival.(jg)

== RADIO & TV =========================================================

De komende weken in KULT UND KAOS (werkdagen, 00:00, wdr1/einslive) live-
opnamen van The Verve (22.7), Heather Nova (24.7), Catatonia (29.7), Mas-
sive Attack (31.7), The Smashing Pumpkins (5.8), Baby Bird en Space (7.8)
en de Spice Girls (12.8)

In de muziekspecials bij De Avonden (donderdag, 23:00, radio5) binnenkort
aandacht voor: Dough Sharin (van onder meer Codeine, Rex en Him)(23.7) en
Rex (30.7).

De VPRO doet het deze zomer onder de noemer ROCK MOVIE NIGT op de vrij-
dagavond met muziekfilms (nl3, rond een uur of 11) met op 24 Juli: Don't
Look Back (Bob Dylan); 31 Juli: Chuck Berry: Hail! Hail! Rock'n'Roll; 7
Augustus: Rock'n'Roll Junkie (Herman Brood); 14 Augustus: Monterey Pop;
21 Augustus: The Last Waltz (The Band) en tot slot 28 Augustus: Let's
Spend The Night Together / Time Is On Our Side (Rolling Stones)

Binnenkort in WET & WILD (ma, 00:00, tmf): 20 Juli: Slayer + een special
over Monster Magnet; 27 Juli: Fear Factory en nog een keer Slayer; 3
Augustus: Hed(pe); 10 Augustus: Anathema en 17 Augustus: Korn.

== INTERNET ===========================================================

MTV Europe heeft onlangs een nieuwe zender gelanceerd die alleen op het
internet te bekijken is. M2 zendt 24 per dag uit en concentreert zich,
volgens eigen zeggen, op de in vergelijking met de 'normale' MTV, meer
avontuurlijke muziek. Presentatoren en commercials zullen ontbreken en
de mogelijkheid bestaat om zelf een uurtje met videos samen te stellen.
http://www.m2europe.com

De ACID JUNKIES zijn naar de Love Parade in Berlijn geweest en gelukkig
hadden ze hun fototoestel mee: http://www.acidjunkies.com/parade98.html

DUTCH BREAKZ afficheert zich als de ontmoetingsplaats voor de Nederland-
se breakbeatscene en is inderdaad een handige pagina (plus een erg in-
formatieve mailinglist) voor wie op de hoogte wil blijven qua chemical-
danwel big-beats, jungle/drum'n'bass, hip- en triphop en electro. Met
een uitgebreide agenda en veel links. http://welcome.to/dutch.breakz

Muziek op internet zetten kost vaak erg veel ruimte, vaak wordt er daar-
om voor gekozen om slechts gedeeltes van songs aan te bieden. Het Bel-
gische webzine ULTRA kiest voor hun STEREOPHONIC SOUND SPECTACULAR voor
een andere oplossing. Zij vroegen de bands (zoals Wio en Tin Foil Star)
gewoonweg om korte nummers te maken. Het resultaat is te beluisteren op:
http://www.dma.be/p/ultra

== LIVE =============================================================== 

SONIC YOUTH (Paradiso, Amsterdam)

Feedback als meerwaarde beschouwen, tijdens een nummer een capo op je 
gitaar zetten, veel boventonen gebruiken, je gitaar in akkoord stemmen. 
Technische shit? Juist ja, maar het zijn nou juist de dingen die Sonic 
Youth verweven heeft in zijn nog altijd, kwalitatief zeer hoogstaande 
mix van pop, rock en avantgarde. Al zal het tegenwoordig inderdaad meer 
een formule lijken dan in hun early days. Toch hebben ze nog altijd 
ruimte voor pure improvisatie en de meest dwars klinkende gitaarpartijen 
in hun spel. Ook TRANS AM kon daar een woordje over meespreken, na eerst 
hun halve show gemist te hebben (aanvang 21.00 stond op het kaartje, 
toen was TRANS AM net met het laatste nummer bezig, het hemeltergende 
laatste nummer welteverstaan, ze waren hun elektrische gitaren met 
strijkstokken aan het bewerken...) pakte ik de het laatste kwartier nog 
even mee. Na een half uurtje wachten liepen ze dan het podium op: Thur-
ston, cool as ever, bijna 40, maar nog steeds een skatekid met zijn haar
voor zijn ogen "Congratulations on your genius footballteam!" zei-die... 
Steve, onopvallend altijd achter een drumstel met belletjes, sambaballen
en bekkens en meer. Lee, grijs begint door te komen, maar van rustig aan
doen geen sprake. En dan Kim... in zilver glitterjurkje en op hoge hak-
ken is ze nog altijd de meest charmante bassiste die ik ken, ze weet haar
bas zo onhandig vast te houden dat het lijkt als of het een ding van 3
vierkante meter is. Ze zeiden geen woord tegen het publiek, ze spraken
niet met elkaar, maar de muziek deed zijn werk. Vooral nieuw A Thousand
Leaves werk, en nog nieuwer instrumentaal werk. Maar de echte snoepjes
kwamen pas op het laatst, na een uurtje lang werkelijk verbluffend muzi-
kaal hoogstaande gitaarpartijen verblijdden ze ons met liedjes waar ie-
dereen toch stiekem op gehoopt had: Werk uit midden jaren '80. Ze kozen
voor een prachtige, dynamische versie van Shadow Of A Doubt die de al-
bumversie meer dan overtrof en de hele zaal stil kreeg en als toegift
een versie van een kwartier van de klassieker Death Valley '69, zonder
Lydia Lunch helaas, die eindigde in een kollosale noise-outburst. Voor-
spelbaar, OK ik geef het toe, maar des te indrukwekkend. Ik keek mijn
ogen uit toen Thurston alles met zijn gitaar deed wat de Gitaargod ver-
biedt, toen Kim zelfs met haar hoge hakken heel sierlijk haar gitaar be-
werkte, Steve onverbeten door bleef drummen en Lee met de versterkers,
sequencers en alle andere technische apparaten in de weer was. In één
woord: Geweldig! Ik ben blij dat ik ze gezien heb. Hun nieuwste plaat
mag dan wel niet hun beste zijn, ik vind dat ze met Washing Machine en
A Thousand Leaves weer een hele goede weg zijn ingeslagen na het spoor
op Goo en Dirty een beetje bijster te zijn geraakt. Tuurlijk, EVoL en
Sister overtreffen ze nooit meer, maar zo lang je improviseren en eer-
lijkheid zo hoog in het vaandel hebben staan tel ik graag het overigens
belachelijk hoge bedrag van 40 piek voor hen neer. (ja)

ROCK HERK, Herk-de-Stad

In het Belgische Herk-de-stad wordt jaarlijks een gratis festival geor-
ganiseerd dat vooral grossiert in decibellen. In het verleden stonden
Barkmarket en Unsane al op de planken en dan weet je dat oordoppen een
onmisbaar accessoire vormen. Tot mijn grote spijt ben ik te laat voor
PERVERTED (koopt allen hun briljante cd Poetic Terrorism In An Era Of
Grief) maar wel op tijd om VANDAL X mee te pikken. De Belgische band valt
vooral op door de tweemansbezetting (gitaar en drum). Ze bewijzen over-
tuigend evenveel herrie te kunnen maken als de andere bands. Snoeiharde
noise in de geest van Albini's Shellac. Vervolgens begint het grote ge-
schuif; twee bands arriveren te laat waardoor het hele programma over-
hoop gegooid wordt en het telkens maar afwachten is welke band nu weer
het podium beklimt. Dat blijkt LABERINTO te zijn, in het programma (abu-
sievelijk?) aangekondigd als Labertino. Hun salsametal is stomvervelend
en onsamenhangend. De gitarist speelt het klaar om enkele nummers op te
luisteren met een gitaarsolo die de rest van de band in staat stelt om
tussendoor nog even elders een paar optredens te doen. FOIL komt uit En-
geland en speelt gitaarrock in de traditie van Pixies en Dinosaur Jr.
Kwaliteit van de nummers is echter ondermaats. Wanneer staat er nog eens
een fantastische band in dat genre op? Het allerergste wat ik in jaren
op een podium zag noemt zich ONE MINUTE SILENCE. Actief in het meest af-
gekloven genre van de popmuziek; de metal-hiphop crossover. De Rage A-
gainst The Machine klonen gooien er alle cliches van het genre tegenaan
(obligaat quasi-agressief gehops op het podium, dom gelul over peace en
crowdsurfers, wat gebeuzel over South Central en telkens maar weer dat
vervelende trucje met de dynamiek van de nummers; even one million dead
fluisteren en dan weer vol gas). Een energiek optreden noemen journalis-
ten dat. Het publiek trapt er massaal in. TRANS AM brengt me in opper-
ste verwarring. Postrock is toch al een genre waarin we alle bands die
we niet begrijpen op een hoop gooien. Het spijt me zeer maar ik weet
echt niet of Trans Am nu fantastisch of volkomen kut was. Dan maar iets
over hun kleding; ze droegen lekker foute witte Hema-onderhemdjes. ATARI
TEENAGE RIOT opent overtuigend met een selectie uit The Future Of War.
Het tempo ligt bijzonder hoog. Halverwege meent echter ook Atari-voorman
Alec Empire ons te moeten lastig vallen met dom gelul over het neerschie-
ten van agenten en de jacht op nazi's. Zeer ergerlijk en het haalt de
vaart uit het optreden. Waardoor je nog eens wat beter gaat kijken wat
er nu eigenlijk gebeurt op het podium en dat is eigenlijk bitter weinig.
Alleen het geschreeuw is live, en zelfs daar kun je nog je bedenkingen
bij hebben. Kortom; fantastische eerste 25 minuten maar langer kunnen de
Atari's niet boeien. Daarna barst het noodweer los en laat uw recensent
u in de steek. EAT STATIC zal zonder mijn aanwezigheid het festival moe-
ten afsluiten. Journalistieke plicht verzaakt maar allez, het blijft
vrijwilligerswerk. (mv)

PHARMACY + SEEDLING, winston kingdom, Amsterdam

Echt te klagen hebben we niet hier in Nederland wat betreft concerten
van Britse bandjes. Plusminus twee keer per jaar is er het London Cal-
ling festival en in de tussenliggende perioden willen ze ook nog wel
eens de oversteek wagen. Maar het zijn wel altijd al de iets meer geves-
tigde bands die ons land aandoen, degene die het hele circuit al hebben
doorlopen: in de nme danwel melody maker hebben gestaan, op radio1 te
horen zijn geweest, een album of tenminste een paar singles uit hebben
(meestal bij een major-platenmaatschappij) etc. Dankzij een soort cul-
tureel uitwisselingsprogramma (Seedling toerde met ze in Groot Britan-
nie, nu toeren ze met Seedling in Nederland) is, het overigens uit Ier-
land afkosmtige, THE PHARMACY een uitzondering op de regel. De band is
gevormd uit de resten van The Power Of Dreams en de drummer zat ooit in
het semi-legendarische Sultans Of Ping FC en hun debuutsingle Shine ver-
scheen afgelopen maand bij het kleine Fantastic Plastic label. Muzikaal
pas het precies in wat er op het moment in Groot-Brittanie gebeurt (lek-
kere gitaarpop met een snufje Oasis, zie ook: Travis en de Stereophonics)
maar het gebodene stijgt boven de middelmaat uit door een hele stapel
erg lekkere songs. Op de na het concert aangeschafte cd-single zakt het
een beetje af in de richting van een wateriger Hurricane#1 en Seahorses-
achtig geluid maar live klinkt het lekker stevig en net wanneer de ver-
veling een heel klein beetje begint toe te slaan, na 35 minuten, klinkt
het 'this is our last song' en is het na een ijzersterk Whatever (heeft
overigens niets te maken met het gelijknamige Oasis nummer) en wat ver-
plichte feedback gedaan met de pret. Hoofdprogramma SEEDLING klinkt op
haar beurt typisch Nederlands, van die lastig nader te definieren, beet-
je Bettie Serveert-achtige (maar met vleugjes Pixies en Sleeper) gitaar-
pop. En ook hier geldt: ijzersterke nummers. Jammer genoeg begaat de
band twee kapitale fouten. Namelijk 1) de zangeres, hoe leuk ze d'r ook
uitziet, heeft af en toe de neiging om van die sirene-achtige uithalen
te producren en 2) een viool. Nu ben ik van jongsafaan door m'n ouders
naar genoeg klassieke concerten meegesleurd om het geluid van een viool
niet meteen af te doen als kattengejank, maar vanavond wordt me de meer-
waarde van het instrument niet geheel duidelijk. Het gekras doet in mijn
oren juist afbreuk aan de, zoals gezegd, erg lekkere songs. Desondanks
zeker de moeite waard.(jg)

== CONCERTEN ==========================================================

Je zou het de afgelopen weken niet zeggen, maar het is zomer. Traditie-
getrouw betekent dit dat de poppodia de deuren sluiten en we met z'n al-
len naar de vreemdste uithoeken van het land trekken voor de jaarlijkse
festivals. Maar we kunnen natuurlijk ook naar het strand. Beachclub So-
laris aan het strand bij Bloemendaal Aan Zee, bijvoorbeeld, heeft ook 
dit jaar weer op de zondagen een dansbaar programma in elkaar gezet. Met
op 26 Juli: de DJ's King Britt, Cassie 6 en Everready; 2 Augustus: More
Rockers & MC Bunx (Smith & Westen), DJ Narouz, DJ L-Ende en een live-op-
treden van het trio Duo Hygiene; 9 Augustus: Barkers Beach Bar met live
Carl Craig's Innerzone Orchestra feat. DJ Recloose; 16 Augustus: Roni
Size, DJ Krust en MC Dynamite (ovb) en 23 Augustus: Speedfreax met DJ
Joost Van Bellen & MC Ruff Nas & MC Deadly, Groovemaster Johnson & MC
Spyder en 'special DJ from London Underground Norris "Da Boss" Windross
& MC Creed'.

Het enige concert in het kader van de MENTOS FRESHMAKER TOUR buiten de
Verenigde Staten vind zaterdag 1 Augustus plaats in de Melkweg te Am-
sterdam en voor de gelegenheid is meteen maar de creme de la creme van
de Europese muziekscene opgetrommeld, als we de snoepfabrikant mogen ge-
loven tenminste. Optredende bands zijn in ieder geval: T42 uit Luxemburg,
Svadbas uit Kroatie, het Engelse Sweet Sanity en de Nederlandse afvaar-
diging bestaat uit Nuff Said en Caesar. Kink FM zal de avond live uit-
zenden en meer info vind je op http://www.mentos.com

Een van de leukste, en bovendien gratis, festivals is elk jaar weer WA-
TERPOP, dat dit jaar op 15 Augustus en zoals altijd in Wateringen wordt
gehouden. En ook dit jaar is er weer een alleraardigst programma in el-
kaar gezet met naast de onvermijdelijke Heideroosjes en Junkie XL boven-
dien de Travolta's (Beach-Boys-punk uit Brabant), Rare (triphop van ex-
Undertones, ex-That Petrol Emotion) en China Drum (Britpunk). De site
van Waterpop en vele andere festivals in Nederland en Belgie is trouwens
te vinden via de Nederlandse Festivalsite - http://come.to/festival

Onder de naam MOONDIVE organiseerde de VPRO een drietal bijzondere con-
certen. Een groep muzikanten die onder normale omstandigehden misschien
niet snel in contact zouden komen, werden gedurende 4 dagen in een hotel
in Limburg opgesloten met als opdracht een 90 minuten durend concert in
elkaar te zetten. Vrijdag 24 Juli vindt het laatste concert in de serie
plaats, met als deelnemers onder andere DJ Ronald Molendijk, Robert-Jan
Stips (ex-Nits), J.Mascis (ex-Dinosaur Jr), Scanner, Sylvano van de Ur-
ban Dance Squad en Bruno Meeus van de Belgische Wizzards Of Ooze. Het
geheel wordt ook live uitgezonden op Radio 3, terwijl de televisieregi-
stratie op de zondag erna is te bewonderen ronde klok van elven op Ne-
derland 3 en er op donderdagavond in de Avonden op Radio 5 verslag wordt
gedaan van de ontwikkelingen in het hotel. Voor meer info kijk ook op:
http://www.vpro.nl/moondive

Tot slot ook leuk om te zien: OLIVIA TREMOR CONTROL + NEUTRAL MILK HO-
TEL (Amerikaanse, psychedelische indie-pop): 14 Augustus, Melkweg, Am-
sterdam; BIS (bubblegum-punkpop): 8 Augustus, Bovenzaal Paradiso, Am-
sterdam; FUCK (US-Indie op Matador): 6 Augustus, Bovenzaal Paradiso,
Amsterdam, 7 Augustus, Den Helmel, Diest (B), 8 Augustus, Lint Fabriek,
Kontich (B), 9 Augustus, Flannagans, Brussel (B).(jg)

=======================================================================
Copyright 1998: de in Stereo geplaatste artikelen blijven natuurlijk
eigendom van de schrijvers in kwestie...         stereo@starmail.com