== STEREO =========== NUMMER 12 =============== <7 DECEMBER 1998> == Aan dit nummer werkten mee: Joris Gillet, Ike Van De Ven, Mark Vlug- gen & Miriam Monster Adres voor op- en aanmerkingen, reacties, suggesties, abonnementen, klachten en eventuele eigen bijdragen: stereo@starmail.com Voor meer informatie en oude nummers kijk ook op onze homepagina: http://huizen.nhkanaal.nl/~stereo == INHOUD ========================================================== VOORWOORD ALBUMS: Jon Spencer Blues Explosion, Niño Con Bombas, Skaliente, Soulwax, Spare Snare, Spearmint, Zita Swoon SINGLES: Bis, Mercury Rev, Badly Drawn Boy, Snow Patrol, Cha Cha Co- hen, Verzamelde Artiesten, Laptop/Solex, Puressence RADIO & TV INTERNET: Alanis Morisette, Noorderslag, Kerstceedee, Rocklist LIVE: Air + Sean Lennon, Ash, Soulwax + Das Pop CONCERTEN: Jammah Tammah, In De Greep Van De Buuren en meer == VOORWOORD ======================================================= De pepernoten van Sinterklaas zijn al weer op, de kerstboom kan zo- direkt worden opgetuigd, kortom: het is weer tijd voor de JAARLIJST- JES. Hier bij Stereo willen voor het eerste nummer van het volgende jaar graag een democratisch, want door de lezers samengesteld over- zicht presenteren van de beste platen en singles van 1998. Stuur daartoe, voor 31 december, je persoonlijke Album en Single Top 5's (of minder, als je geen 5 albums of singles kunt verzinnen die je de moeite waard vond, wat ik me overigens moeilijk kan voorstellen) van het afgelopen jaar naar ons e-mail-adres: stereo@starmail.com. Platen hoeven niet in Stereo gerecenseerd te zijn om in aanmerking te komen, als ze maar dit jaar uitgebracht zijn. Mocht je overigens nog ruimte over hebben in je e-mail dan kun je die altijd gebruiken voor sugges- ties, op- en/of aanmerkingen, tips en eventuele klachten over Ste- reo. Natuurlijk kunnen we zo'n lijst alleen samenstellen als er ge- noeg inzendingen zijn. Alvast dank dus. En of ik déze ruimte dan ook nog even mag gebruiken voor een tweetal gevalletjes van schaamteloze zelfpromotie?? Ten eerste kun je ook nog steeds stemmen, bijvoorbeeld op Stereo, in het kader van de Verkie- zing van E-zine van het Jaar, georganiseerd door Smallzine. Je vindt het: http://www.smallzine.nl/specials/verkiezing98/verkiezing.html En ten tweede is uw, ahum, 'hoofdredacteur' sinds een paar weken el- ke woensdagmiddag tussen 13 en 16hr live te beluisteren bij VPRO's internet radiozender RADIO 3 VOOR 12. Het relevante adres hier is: http://www.vpro.nl/3voor12 (jg) == ALBUMS ========================================================== JON SPENCER BLUES EXPLOSION - ACME (mute) De Nederlandse media lijken enige verschijnselen van Jon Spencer-moe- heid te vertonen. Op grond van de nieuwe Blues Explosion cd is dat onterecht. Toegegeven, het geluid van de plaat is inderdaad gepolijs- ter dan op vorig werk. En de typische Spencer-gekte lijkt in eerste instantie te ontbreken (is echter onderhuids continu aanwezig). Maar daardoor klinkt de Blues Explosion opeens veel funkier en soulvoller. Lees: vooruitgang. En is er ruimte voor vruchtbare collobaraties met sympathiek volk uit de hiphophoek (Dan The Automator). Na Now I Got Worry bestond het gevaar dat the Blues Explosion een parodie op zich- zelf zou worden. Dat gevaar is met Acme omzeild. Het niet al te oor- strelende Attack (met Alec Empire van Atari Teenage Riot) zij hen daarbij vergeven.(mv) NIÑOS CON BOMBAS - EL NIÑO (grita) VERZAMELDE ARTIESTEN - SKALIENTE (grita) Het Grita!-label specialiseert zich in punk en alternatieve rock uit 'Latin' landen en heeft zo de afgelopen jaren platen uitgebracht van bands als Los Mas Turbados (De Meest Gestoorden, voordat je iets an- ders mochten denken) en de Pleasure Fuckers uit Spanje en Todos Tus Muertos uit Argentinie. NINOS CON BOMBAS, want afkomstig uit Hamburg, Duitsland, lijken in eerste instantie een vreemde eend in de Grita!- bijt maar is een multicultureel trio rondom de Chileen Daniel Puente, aangevuld met een Braziliaanse bassist en een Duitse metal-drummer. De teksten op El Nino zijn dus afwisselend in het Spaans, Portugees en Engels en vooral muzikaal is het nogal een ongeregeld zootje. Op dit album leukt de band hun toch al niet makkelijk te verhapstukken 'freakrock' op met vleugjes ska (Let's Conquer The Moon), electroni- ca (Pon A), funk, punk en zelfs jungle (Coco Moon, een remix van het Let's Conquer The Moon). Zelf krijg ik na een kwartiertje luisteren naar dit soort muziek jeuk op de raarste plekken maar, zoals het spreekwoord gaat, als je er van houdt is het misschien een aanrader. Geinteresseerden zouden 10 en 11 december vrij kunnen houden in hun agenda want dan speelt de band in respectievelijk in Winston in Am- sterdam en Donkey Shot in Heemskerk. Met een cd als SKALIENTE kan ik wat dat betreft veel beter uit de voeten. Er worden heel wat uithoe- ken van het (in dit geval dus, ska-)genre verkend maar dat gebeurt gelukkig niet allemaal tegelijk in één nummer. We komen een aantal gevestigde namen tegen (Rancid, Hepcat en de Voodoo Glow Skulls) maar ook de, voor mij althans, onbekende namen, zoals de Allstonians, In- specter 7 en Blind Pigs mogen er best zijn. Erg leuk album. Meer in- fo over Grita! vind je overigens op http://www.grita.com (jg) SOULWAX - MUCH AGAINST EVERYONE'S ADVICE (pias) Soulwax uit Gent. Leg je hun vorige cd Leave The Story Untold naast deze dan is de groei die deze band heeft doorgemaakt haast niet te bevatten. Werd je op die debuutplaat nog om de oren geslagen met Led Zeppelin-riffs, Soulwax's tweede plaat bevat veel electronica, strij- kers en synthesizers. En het werkt. Wat zijn de key success factoren van deze plaat?: 1) De plaat kreeg een overrompelend geluid dankzij producer David Sardy (Barkmarket) 2) Zanger Stephan Dewaele beschikt over een strot met een enorm bereik 3) Fantastische strijkers 4) Geen slechte song in zicht, met als absolute toppers de stoomwals van een titelsong, het Beatlesque Proverbial Pants, de Jeff Buckley soundmix bijdrage The Salty Knowledge Of Tears, de gebroken harten song When Logics Die, het dansbare Saturday en het reeds van single bekende My Cruel Joke. Na platen van Dead Man Ray en Zita Swoon al het derde meesterwerk uit België van dit jaar. Dat zijn er maar drie meer dan het aantal dat dit jaar in Nederland werd afgeleverd (mv) SPARE SNARE - ANIMALS AND ME (chute) 'We don't do Drum'n'bass' zingt Jan Burnett in track 2 van deze cd, en hij heeft gelijk. Hetzelfde geldt overigens voor de volgende re- gel 'We don't do chords you know'. Dan zal de titel van het nummer, 'We Are The Snare', ook wel kloppen. En jawel hoor, we hebben het hier over Spare Snare, een Schots trio dat inderdaad helemaal geen drum'n'bass maakt maar gewoon gammele, Amerikaans getinte, lo-fi-e gitaarpop, met inderdaad hier en daar een dissonant akkoordje. He- laas is geheel volgens de indiepop traditie is het hier gebodene qua kwaliteit nogal wisselvallig. Om eerlijk te zijn is afwisselend zelfs nog een understatement, want na een briljant begin met 4 fantastische nummers, verzandt het drietal hierna in de overige 12 nummers in nog- al saai en doelloos geneuzel. Nergens wordt meer het niveau van een track als If I Had A Hi-fi of opener I'll Get By gehaald, en da's erg jammer.(jg) SPEARMINT - SONGS FOR THE COLOUR YELLOW (hitback records, 8cd) Toen de leukste band van de laatste London Calling aankondigde ook een CD uit te hebben nam ik me meteen voor die per direct aan te schaffen. Helaas was het schijfje in Nederland niet te krijgen, maar gelukkig ging ik een week later naar Londen. Daar heb ik overigens ook even moeten zoeken, maar gelukkig heb ik toch nog 1 exemplaar van Songs For The Colour Yellow kunnen bemachtigen. Op de jewel box zit een sticker die zegt 'A collection of early Spearmint singles & b-sides". Het is dus eigenlijk geen volwaardig album. En helaas, dat kan je horen! Het overgrote deel van de 14 tracks zijn van het soort vrolijke, springerige, gitaargebaseerde Britpop waarmee de band live zo overtuigend uit de verf kwam maar waar op kille schijf weinig van overblijft. De koortjes klinken een stuk minder enthousiast, en de muziek blijft wat op de vlakte. De stem van zanger Shirley Lee was live ook een stuk sterker dan op deze plaat. Hij hanteert hier naar mijn smaak te vaak een soort praat/fluisterzingen. En alles waar té voor staat is niet goed, behalve tequila, dus teveel van dit soort liedjes wordt na een tijdje ook vervelend. Een van mijn persoonlijke favorieten van de CD is Goldmine, een lekker energiek nummer wat ik me ook nog wel kan herinneren van de concerten. Bench In A Park is een Pulp-achtige song die vooral uitblinkt in Engelsheid. Het park- bankje staat in dit lied in een universiteitstuin. Een bepaald loopje uit dit nummer doet me enorm denken aan Quarantine van Rialto, maar dat terzijde. Song For The Colour Yellow, is een heerlijk relaxte song met een zich steeds herhalend thema en refreintje. Vind je het deuntje leuk dan spreekt het je aan, zo niet, dan wordt het nummer al snel saai. Saai, ik merk dat ik dit woord vaak denk bij het luisteren naar deze CD. Waar ik de band live een soort kruising tussen Pulp en Prefab Sprout vond, maar dan zonder het saaie van Prefab Sprout, moet ik toegeven dat op deze CD de meter helaas naar de andere kant door- slaat. Laten we hopen dat Spearmint op hun eerste 'echte' album het enthousiasme van hun live set beter weet over te brengen. Een betere productie zou daarvoor al wonderen kunnen doen.(mm) ZITA SWOON - I PAINT PICTURES ON A WEDDING DRESS (warner music) Voorheen Moondog Jr. Het in New Orleans opgenomen I Paint Pictures On A Wedding Dress is een zeer diverse plaat geworden. Stef Kamil Carlens bewijst nog maar eens hoe getalenteerd hij wel niet is. En Zita Swoon bewijst vooral hoeveel verschillende stijlen ze beheersen; waarbij pop, jazz en blues domineren. De sfeer van de tracks loopt sterk uiteen, The Rabbit Field is heel theatraal, de Jeff Buckley-o- de Song For A Dead Singer bijzonder aangrijpend en My Bond With You and Your Planet Disco een lekker hoekig disco-nummer. Voor snelle kopers is een bonus-cd met thuisopnamen toegevoegd. Het wordt wel- licht saai, maar ook deze Belgische plaat is weer raak. (mv) == SINGLES ========================================================= BIS - EURODISCO (wiija) Wat krijgen we nou ?? Het was te verwachten dat het Schotse Bis na verloop van tijd van hun typische 'bubblegumpop'-geluid van eerdere hits als Kandypop zou afstappen, maar wie had kunnen denken dat ze ineens zó jaren '80 (denk: New Order en vooral Duran Duran) zouden klinken? Gelukkig is het nog steeds Bis en dus ongelovelijk aanste- kelijk nummer. De B-kanten van deze 3-tracker zijn best aardig maar helaas niet meer dan dat. Op de 2-tracks versie staat in plaats daar- van een cover van Straycat Blues van de Stones en is dus misschien meer de moeite waard.(jg) MERCURY REV - GODDESS ON A HIWAY (v2) Beetje lullig, maar schitterend popliedje van Amerikaans collectief dat ze, op een positieve manier natuurlijk, niet allemaal op een rij- tje lijkt te hebben. In Engeland werd hun nieuwste album Deserter's Songs uitgeroepen tot een van dé albums van het jaar en belandde de- ze single zelfs bijna in de top 40. Zie ik hier in Nederland niet zo snel gebeuren. Het b-kantje heet trouwens Ragtag en is een geweldig uit de bocht vliegend dixieland-deuntje.(jg) BADLY DROWN BOY - EP3 (I NEED A SIGN) (xl) Een van de grootste beloftes uit Engeland voor het nieuwe jaar naar het schijnt. Zit op hetzelfde label als de Prodigy maar lijkt zich vooralsnog vooral bezig te houden met meer dan aardig lo-fi-gitaar- geneuzel, vooral het country-achtige titelnummer is erg leuk.(jg) CHA CHA COHEN - FREON SHORTWAVE (chemikal underground) SNOW PATROL - VELOCITY GIRL/ABSOLUTE GRAVITY (jeepster) VERZAMELDE ARTIESTEN - LONDON EP (plastic cowboy) Afdeling UK-Indie. CHA CHA COHEN is een van de minder bekende namen op het Chemikal Underground-label en klinkt op deze single een beet- je als een laidback Jon Spencer. SNOW PATROL komt tot ons via het- zelfde label als Belle & Sebastian en is, alhoewel iets meer door- snee indiepop, ook zeker de moeite waard. Velocity Girl is gewoon een leuk liedje en in Absolute Gravity tillen de verassende scratches het nummer boven het gemiddelde uit. Op de LONDON EP tenslotte vertonen 4 Londonse bands hun kunstje. HEFNER en SPEARMINT kennen we zo lang- zamerhand. JUNIOR BLANKS is het vervolg op Collapsed Lung klinkt ook zo en PENTHOUSE past in het rijtje Birthday Party, Jon Spencer, Gal- lon Drunk en komt hier lekker aggressief uit de hoek. Jammer is al- leen dat de nummers die hier te vinden zijn nergens het niveau van een aardig b-kantje ontstijgen. Er is trouwens al een vervolg op de- ze ep verschenen, nu met vier bandjes uit Glasgow. Daarover hopelijk volgende keer meer.(jg) LAPTOP/SOLEX - WHOLE WIDE WORLD/YOU'RE SO SQAURE (fierce panda) Amerikaans/Nederlandse splitsingle op altijd leuk Brits label. Lap- top doet een nummer van Wreckless Eric dat mij gek genoeg erg doet denken aan Baby Bird. Terwijl Solex zich vergrijpt aan een nummer van Joni Mitchell. Het resultaat zou niet hebben misstaan op haar album Solex vs The Hitmeister. Ik moet bekennen dat ik beide gevallen het origineel niet ken maar het blijft een prima single. Met als klap op de vuurpijl een aan een lolly likkende Cruyff op de voorkant.(jg) PURESSENCE - ALL I WANT (island) Een van de mindere britpopgoden van de laatste jaren met een single die eigenlijk verdacht veel lijkt op Monday Morning 5:19 van Rialto, maar helaas zonder een gelijkwaardig refrein. Die (kerst-)belletjes in de drumpartijen passen overigens wel in deze tijd van het jaar. (jg) == RADIO & TV ====================================================== Het is december dus wordt er de komende weken weer flink veel terug- gekeken. KINK FM heeft op eerste kerstdag, 25 December, zijn jaar- lijkse overzicht van de beste platen uit de Outlaw 41 van het afge- lopen jaar onder de noemer Outlaw 141. Vanaf 1 januari worden er weer een aantal nieuwe programma's op de zender gelanceerd, waaron- der het Punkskate-programma Witlof, dat een plaatsje heeft gekregen op de maandagavond tussen 22 en 24hr. Bij ISABELLE (Radio 3, elke werkdag, 20-22) op vrijdag 11 december twee uur lang een live-verslag van het Amnesty International concert in Parijs, met optredens van artiesten als Alanis Morisette, Radio- head en Peter Gabriel. En op 17 december heeft ze Sarah en Gert Bet- tens van K's Choice te gast in de studio. Op dezelfde zender maar in het programma LEIDSEKADE LIVE (zaterdag, 20-22) op 12 December live- opnames van het concert van Elliott Smith van 30 November jongsleden in de Melkweg. Meer Elliott Smith is er op woensdag 9 December in TWEE METER op Ne- derland 3 na Nova, terwijl in hetzelfde programma op 30 december Van Dik Hout te gast is Tot slot wordt WET & WILD (tmf, maandag. 23:00) de komende weken ge- presenteerd door Vengeance (7.12), Henry Rollins (14.12) en System Of A Down (4.1) en zenden ze bovendien op 21.12 de hoogtepunten van Dynamo Open Air '98 nog eens uit.(jg) == INTERNET ======================================================== Ook zo onder de indruk van de diepzinnigheid van de teksten op het laatste ALANIS MORISETTE album ?? Met behulp van de ALANIS MORISETTE LYRICS GENERATOR krijg je na het invullen van de relevante gegevens en een druk op de knop, een unieke en geheel persoonlijke, typische Alanis tekst op http://www.brunching.com/toys/toy-alanislyrics.html Begin volgend jaar vinden er weer nieuwe edities plaats van NOORDER- SLAG en EUROSONIC (voorheen Euroslag). Tot die tijd wordt je op de site van deze twee festivals niet alleen op de hoogte gehouden van het laatste nieuws over het programma maar kun je ook een duik nemen in het audio- en videoarchief van de afgelopen edities van het fes- tival. Je vindt het op: http://www.noorderslag.nl Al een aantal weken staat er voor in de VPRO-gids een artikel over een Nederlandse band en hun favoriete KERSTNUMMER. Op het hoe en waa- rom wordt, zoals wel vaker bij de VPRO, verder niet in gegaan, maar op http://www.vpro.nl/kerstceedee vind je in ieder geval realaudio- versies van covers van deze kerstnummers plus kerstgroeten van bands als Bettie Serveert, Skik, Caesar en Pete Te Bos van Claw Boys Claw. Diegene die moeite hebben met samenstellen van hun persoonlijke Al- bum en Single Top5's voor onze Stereo Eindejaarslijst 1998 zouden om wat inspiratie op te doen een bezoekje kunnen brengen aan de ROCKLIST SITE. Daar vind je nu ook de eindejaarslijsten van publicaties als Select, Q en Rolling Stone. Op: http://www2.pncl.co.uk/~rocklist (jg) == LIVE ============================================================ AIR + SEAN LENNON, PARADISO, AMSTERDAM Sean Lennon, de zoon van u weet het wel, die ook nog in de obscure Japanse band Cibo Matto gebast heeft brengt en op het gezicht nogal statische set maar muzikaal vliegen de vonken er vanaf. Voornamelijk komt de statische presentatie door de enorme batterij aan apparatuur die springen in de weg stond. De apparatuur bleek overigens later van Air te zijn, dit viel ook al op te merken aan de vele stickers met 'Sexy Boy'-aapjes die nog net niet op de klaviers geplakt zaten, maar wel overal waar plaats was. Na een goede en gedreven set (waar- in Lennon zelfs nog over een human-beatboxer heen rapt) en aanspo- ringen om zijn CD 'Into the sun' maar eens als de gesmeerde sodemie- ter te gaan kopen houdt Sean Lennon het voor gezien. De hoofdact is een heel ander verhaal. Waar ik eerst bang was dat een live-optreden van Air niet bijzonder geschikt zou zijn voor een zaal als Paradiso (vanwege het hoge 'huiskamergehalte' van de twee platen), bleek het entertainment en energie ten top. Naast de twee Air-leden werden er ook een langharige keyboardspeler en een drummer (!) op het podium aangetroffen. Gekke stemmetjes en bedank- jes door de vocoder, een heuse theremin (eveneens met aap-sticker), enorme knalroze vlaggen, iedereen in het wit gehesen, vreemde hup- peltjes, drie (!) toegiften (na uitzinnig gejuich), die Fransen we- ten wat entertainment is. En als je dan ook nog eens een waanzinnige uptempo-symforockversie van Kelly Watch The Stars ten gehore brengt weet je echt waar het om gaat. Air niet dansbaar? Maar dat Air ook gevoelig uit de hoek kan komen blijkt wel uit vertolkingen van Le Soleil Est Près De Moi en Remember. Allemaal erg 'cheesy' en erg 'retro' wellicht, maar o zo mooi. Om daarna de set uiteindelijk af te sluiten met New Star In The Sky' en als 'echte artiesten' al zwaa- iend en buigend af te gaan. Een al met al gevarieerde, verrassende, bijzonder indrukwekkende tour de force. (ivdv) ASH, MELKWEG, AMSTERDAM De schattige britpopmeisjes die bij vorige Ash-concerten (bijv. Low- lands 97) nog een belangrijk percentage van het publiek vormden lij- ken te zijn afgeschrikt door het meer Heavy Metal-geluid op het nie- uwste album van dit Noord-Ierse kwartet-voorheen-trio, want vanavond lijken ze wel allemaal thuis gebleven. Hadden ze dat niet gedaan dan zouden ze na de eerste 15 minuten, met onder andere een opgevoerde versie van A Life Less Ordinary, waarschijnlijk in tranen en om hun moeder roepend de grote zaal van de Melkweg zijn uitgerend, want het klonk ongelovelijk beroerd; de spreekwoordelijke natte krant was er niets bij. Gaandeweg wordt het geluid gelukkig beter, maar het blijft duidelijk dat Ash in een full-on rock-band veranderd is. De beschon- ken grunger die ergens halverwege het podium op klimt om er uitge- breid met z'n ongewassen haar te gaan staan headbangen is in dit ge- val typerend. Muzikaal valt het mij vooral op als ze een oud nummer als Girl From Mars (punky, poppy, geniale melodie) volgen met een nieuw nummer als Wildsurf (heavy, metaly, geniale melodie). Ze spe- len slechts weinig van de langzamere nummers van hun nieuwste album en eerlijk gezegd was dat maar beter zo, want degene die ze wél spe- len halen eerlijk gezegd nogal de vaart uit het geheel. Nieuwe gita- riste Charlotte is live dus zeker een aanwinst, want waar de band tijdens de vroegere concerten nog wel eens iel klonk, stond het nu allemaal als een huis. Most Valuable Player vanavond is echter de naamloze deejay die niet alleen tussen de bedrijven door ons een fijn potje Jungle voorschotelt maar ook tijdens het concert, in num- mers als Jesus Says en natuurlijk Numbskull en terechte publieksfa- voriet Kung Fu, de boel opfleurt met een handvol juist geplaatste scratches die deze nummers net dát beetje extra geven dat ze in principe helemaal niet nodig hadden.(jg) SOULWAX + DAS POP, VELINX, TONGEREN (B) Op het ambachtelijk vervaardigde drumvel valt de naam van dit gezel- schap te lezen; Das Pop, vanavond uw support-act. Zo introduceert drummer/zanger Bent van Looy de band DaS Pop, winnaars van de Rock- Rally (een soort Grote Prijs van België). De naam van de band dekt de lading want gedurende vijftig minuten vliegen de popsongs laag o- ver. Britpop uit België, maar zonder het snoeverige van veel Britse acts. En met louter memorabele nummers. De aanstekelijkheid van Blur gekoppeld aan de decadentie van Suede. Een aangename tijdmachine; pretentieloos vermaak voor alle leeftijden. Gekleed in mooie pakken (met stropdas) opent Soulwax met Sa- turday. De set wordt welhaast volledig rond nummers uit de laatste cd Much Against Everyone's Advice (zie ook cd-recensie) opgebouwd. Geruggesteund door een strijkkwartet dat niet uit de verf komt. De conservatoriumstudenten (?) stuntelen wat af en dienen veel gecoach- ed te worden door gitarist Stephan DeWaele. Als blijkt dat de strijk- partij van Tracy Bonham (My Cruel Joke) ingeblikt is, dringt de vraag zich op waarom dit kwartet eigenlijk is meegenomen. Soulwax zelf o- vertuigt echter op alle fronten. Op het podium staat een volwassen band met zeer sterke songs, een sympathieke uitstraling, vermogen tot zelfrelativering en een aantal komische noten. Zo wordt een solo op de digitale gitaar afgekondigd met `Dank niet mij, dank Casio' en komt een fragment uit een song van de Backstreet Boys voorbijdrijven (Soulwax's back. allright!). Verder een leuke cover van Pop Life (Prince). Zwaktebod is het feit dat Much Against Everyone's Advice in de toegift voor de tweede keer wordt gespeeld, en dat op een mo- ment dat prachttracks als The Salty Knowledge of Tears en Flying Without Wings nog niet gespeeld zijn. Straf concert desalniettemin. (mv) == CONCERTEN ======================================================= Vier Kerst in stijl, vier het met JAMMAH TAMMAH. Onze favoriete Frie- se ska-band gaat er zo vlak voor het eind van het jaar nog even flink tegen aan met een Skankin' X-mas Tour. Je kunt ze zien in Tivoli, U- trecht (17.12), Krasgebouw, Assen (18.12), Canix, Lottum (19.12), 013 Tilburg (20.12), Atak, Enschede (23.12), Paard, Den Haag (24.12), Ef- fenaar, Eindhoven (17.12) en de Melkweg (31.12). De release van de verzamel-cd IN DE GREEP VAN DE BUUREN volume 2 (De Buuren is een radioprogramma geheel gewijd aan lokale pop op de Am- sterdamse kabel) gaat gepaard met een avond in de Paradiso waarop al- le op de cd vertegewoordigde bands, bijvoorbeeld Seedling, Pharmacy, Girl Wonder en winnaar van de Grote Prijs Redivider, zullen optreden. Een en ander vind plaats op 15 December vanaf 20:30. Ook leuk om te zien: TURPENTINES (Scandinavische punkrock'n'roll; zie ook: Gluecifer, Hellacopters etc): 17.12 Metropool, Hengelo 18.12 Ef- fenaar, Eindhoven (met Nashville Pussy) 19.12 Vlerk, Rotterdam 24.12 Paradiso, Amsterdam 27.12 Lintfabriek, Kontich (b); BONG-RA (jungle van Nederlandsche bodem): 19.12 Burgerweeshuis, Deventer 26.12 Iduna Drachten (met Unyx) 16.1 Gigant, Apeldoorn; DHR-PACKAGE (met Ec8or, Shizuo en Bomb20): 24.12 Patronaat, Haarlem 25.12 Vlerk, Rotterdam (jg) ==================================================================== Copyright 1998: de in Stereo geplaatste artikelen blijven natuurlijk eigendom van de schrijvers in kwestie... stereo@starmail.com