== STEREO =========== NUMMER 15 ================ <12 APRIL 1999> ===

Dit nummer werd geheel volgeschreven door Joris Gillet

Adres voor op- en aanmerkingen, reacties, suggesties, abonnementen,
klachten en eventuele eigen bijdragen: stereo@starmail.com

Voor meer informatie en oude nummers kijk ook op onze homepagina: 
http://huizen.nhkanaal.nl/~stereo

== INHOUD ==========================================================

NIEUWS: Bluetones, Studio Brussel, Gun, Guffaw en MP3

ALBUMS: Bis, Frank Black & The Catholics, Blumfeld, Cornelius, Ozo-
matli, Squarepusher en Verschillende Verzamelde Artiesten

SINGLES: Lucky Pierre, Add N To (X), Pala, Spearmint, The Fall, King
Biscuit Time, Future Pilot AKA, Alien Stronghold en meer

INTERNET: Pop Exchange, Add N To (X), Looper, Belgian Pop & Rock Ar-
chives

LIVE: Introducing 99 (met oa Afghan Whigs, Kinderzimmer Productions,
Die Goldene Zitronen en Die Sterne)

CONCERTEN: SOAP, Tombola 2000 en meer

== NIEUWS ==========================================================

De Engelse band de BLUETONES gaat met hun eigen SUPERIOR QUALITY RE-
CORDINGS hun releases voortaan op het net aan de man brengen. Dit na-
dat van de vorige single van de band meer exemplaren via het internet
zijn verkocht dan in de winkel. De releases die via de site zullen
worden aangeboden zullen qua formaat en packaging verschillen van de
gewoon in de winkel verkrijgbare versies. Ook zal het mogelijk zijn
gesigneerde exemplaren te kopen. De hele back catalogue van de band
zal verkrijgbaar zijn alsmede releases van andere bands op het label
zoals de Lazybirds, Velosonic, the Superbs en the Rocking Horses. De
Superior Quality Recordings Online Store opent op 1 Mei, over een URL
is ons op het moment helaas nog niets bekend.

Terwijl Kink FM, getuige een advertentie in de Volkskrant van de af-
gelopen week, ijvert voor een etherfrequentie, zijn een paar muziek-
liefhebbers een actie gestart om het Belgische STUDIO BRUSSEL in heel
Nederland op de kabel te krijgen. Op http://huizen.dds.nl/~stanneke
vind je meer informatie over de actie compleet met het adres van de
betreffende kabelmaatschappij in jouw regio en een voorbeeldbrief die
je daar vervolgens heen zou kunnen sturen.

Een recente opmerking van ondergetekende in de nieuwsgroep nl.muziek
of er in Nederland nog 'zines' worden gemaakt leverde onder andere
de reactie op dat er momenteel in Utrecht hard wordt gewerkt aan het
eerste nummer van GUN (Goeie Utrechtse Nieuwe), een fanzine geheel
gewijdt aan Utrechtse gitaarbandjes, zoals daar zijn Sway, Recorder,
Slurf en natuurlijk Darryl Ann. Het eerste nummer moet eind april
verschijnen.

Meer nieuws uit zine-land. Bij het Amsterdamse GUFFAW werken ze, in
samenwerking met het label Transformed Dreams, op het moment aan de
vinylsplitsingle Last Laugh Is Guffaw met daarop nummers van Seed-
ling, Birdskin, Zea en Zoppo. Een en ander zal tegen koninginnedag
dienen te verschijnen en voor 9.95 te bestellen bij het zine zelf en
bij een aantal zorgvuldig geselecteerde platenzaken.

En dan ons mp3-hoekje ... Op de site van MATADOR RECORDS kun je sinds
een tijdje nummers downloaden van een aantal van de artiesten op dit
label zoals Solex, Yo La Tengo (een fantastische Kevin 'waar blijft
het nieuwe My Bloody Valentine album?' Shields remix van Autumn Swea-
ter) en vooral de Jon Spencer Blues Explosion. Van die laatste band
namelijk kun je de komende tijd elke week een nieuw, exclusief, als
in: nog nergens anders verschenen nummer beluisteren. Dit alles via:
http://www.matador.recs.com ... Nu we het toch over SOLEX hebben. Op
de officiele site van dit Amsterdamse fenomeen kun je sinds kort ook
mp3's tegenkomen, op het moment bijvoorbeeld de fantastische tune die
ze maakte voor het VPRO-televisie-programma De Plantage. Je vindt 't
op http://www.xs4all.nl/~solex ... mp3.com is natuurlijk een voor de
hand liggende plaats om langs te gaan op zoek naar mp3-tjes. Recente-
lijk toegevoegd is ICE T's nieuwe single The 7th Deadly Sin. Een nog-
al glad niemendalletje als je het mij vraagt, maar goed. Het adres
hier is http://www.mp3.com/icet ... Niet in mp3- maar in Real Audio
formaat kun je op de site PRE VU LOU luisteren naar een aantal, eeh,
pre-VU nummers van Lou Reed. Op http://www.loureed.org/prevu/ onder
meer nummers uit 1958 van de Jades, waarin een toen 16-jarige Lou
zong en gitaar speelde en ook z'n eerste samenwerking met John Cale,
Why Don't You Smile Now dat ze uitbrachten als de All Night Workers.

== ALBUMS ==========================================================

BIS - SOCIAL DANCING (wiiija)

Je kunt wel horen waar dit Schotse trio het geld dat ze overhielden
aan hun debuutalbum aan besteedt hebben. Nl. a) zanglessen voor Manda
Rin, want die klinkt hier een stuk menselijker dan vroeger, alhoewel
ze in Shopaholic weer heerlijk ouderwets snerpend uit de hoek komt en
b) nieuwe synths en drumcomputers. De B'52's-meets-Human League disco-
punkpop van Bis is op dit tweede album namelijk stukken minder houte-
rig dan voorheen met hier en daar zelfs voorzichtige jungle en/of hip-
hopbeats en samples. Wat gebleven is zijn de fantastische popsongs. 
Van de dertien tracks mag wat mij betreft de helft zo op single en in
een ideale wereld zouden het nog hits worden ook. De singles Action &
Drama en Eurodisco (de ultieme Europop-plaat, die helaas wat ontsierd
wordt door een fade-out aan het eind. Ik weet niet wat het is, maar
ik vind dat nogal fantasieloos) ken je hopelijk, maar wat te denken
van Making People Normal, Young Alien Types en het ondanks, of juist
dankzij, een paar breaks die zo uit het repertoire van Van Halen lij-
ken te zijn weggelopen, fantastische I'm A Slut. De iets meer volwas-
sen Bis toont zich in langzamere, soms bijna triphopperige, nummers
als Detour (met Lois Maffeo van K Records in de gastrol) en Theme From
Tokyo. Na hun 'hit' Kandypop in 1996 leek de band vanwege hun typis-
che geluid misschien de geschiedenisboekjes in te gaan als een one-
hit wonder, maar op dit album laten ze een geluid horen waar ze nog
jaren mee vooruit kunnen.

FRANK BLACK + THE CATHOLICS - PISTOLERO (spinart)

Helemaal onbevooroordeeld ben ik niet. Integendeel, de Pixies zijn
wat mij betreft de beste band ter wereld ooit en iemand die ooit num-
mers als Debaser, Isla De Encanta en Wave Of Mutilation schreef kan
in mijn ogen weinig fout doen. Maar ook ik zie wel in dat wat Frank
Black de laatste jaren uitpoept steeds minder interessant wordt. Dit
is z'n tweede album dat hij in een paar dagen live op 2 tracks heeft
opgenomen met z'n nieuwe begeleidingsband de Catholics. Ze hebben er
overduidelijk plezier in gehad, maar het songmateriaal laat nogal te
wensen over. Het duurt een paar draaibeurten om het geheel überhaubt
een beetje te kunnen waarderen, maar dan komen toch nog de aardige
momenten boven drijven. Songs als de opener Good Harmony en Billy Rad-
cliff, bijvoorbeeld. Stevige en een beetje rauwe, niet onverdienste-
lijke Amerikaanse alternatieve rock zonder veel poespas. Het ligt mu-
zikaal in hetzelfde vaarwater als z'n vorige album, maar dat kende
meer uitstekende songs die het geheel net iets boven het gemiddelde
uittilde en dat is hier allemaal wat minder. Tegen het eind, met I
Want Rock'n'Roll, Skeleton Man en vooral het lekkere So.Bay komt het
allemaal toch nog redelijk op z'n pootjes terecht. Maar het lullige
blijft, dat ik dit album nooit had gekocht als Frank Black niet vroe-
ger in de Pixies had gezeten.

BLUMFELD - OLD NOBODY (big cat/rough trade)

Blumfeld, wie kent ze nog?? Een paar jaar geleden vormden ze samen 
met bijvoorbeeld Tocotronic de voorhoede van de zogenaamde Hamburger
Schule, een lading tegendraadse, Duitstalige gitaarbandjes die waren
geinspireerd door Sonic Youth, Pavement, The Fall etc. Blumfeld was,
als ik het me goed kan herinneren, een van de luidruchtigste jongen-
tjes van de klas. Ik weet in ieder geval nog dat toen ze ooit op Be-
vrijdingspop in Haarlem stonden ze elk nummer van gitaar moesten wis-
selen omdat ze steeds hun snaren braken met hun gerag. De band is
sindsdien gewoon platen blijven uitbrengen, maar buiten het Duitsta-
lige spraakgebied zijn deze volgens mij grotendeels onopgemerkt ge-
bleven. Dit jongste album laat een geheel vernieuwde Blumfeld horen.
Een op het eerste gehoor veel commerciëlere, want veel gladdere Blum-
feld. Weg zijn de dissonante gitaren, gekomen de wollige elektronische
piano's, de beetje oubollige elektronische beats en van die onbestem-
de wolken synthesizerviolen. Laat ik er niet langer omheen draaien,
Blumfeld klinkt, luister maar eens naar de aktuele single Tausend Trä-
nen Tief, eigenlijk wel heel erg als George Michael. En dan niet de
hippe post-coming out George Michael, maar als George Michael op z'n
cheesy balladerigst. Het lijkt er in eerste instantie dus op dat het
viertal heeft gekozen voor het grote geld. Maar past het in een der-
gelijke strategie om een cd te openenen met een 5 minuten durend ge-
dicht?? Ik dacht het niet. En als we verder luisteren blijkt dat het
geluid misschien erg poppy is, de melodieën en songstructuren alles
behalve. Die zijn nog als bij de 'oude' Blumfeld. Eenvoudig en kaal,
een beetje simpel maar in ieder geval niet té gemakkelijk in het oor
liggend of goedkoop. Misschien moet je het als volgt zien: mijn favo-
riete bands als de Jesus & Mary Chain en de Pixies, verpakten perfec-
te popsongs in een geluid vol haken en ogen en Blumfeld doet het als
het ware precies andersom en speelt 'alternatieve' songs op een ex-
treem poppy manier. Slaat dat ergens op?? Het resultaat is in ieder
geval een bloedmooi album met nummers die zich net aan de juiste kant
van de dunne scheidslijn tussen 'goeie' volwassen popmuziek en de
'foute' gladde en saaie variant bevinden. Waar Tocotronic zich vandaag
de dag mee bezig houdt kun je aanstaande zaterdag zien in de Paradiso,
zie ook de Concerttips.

CORNELIUS - CM: CORNELIUS REMIXES (matador)

Fantasma van Cornelius was een van m'n favoriete platen van het vorig
jaar (en haalde de 4e plaats in Stereo's albumlijst over 1998) en in
afwachting van nieuw materiaal van deze geniale Japanner moeten we
het doen met twee remix-albums die zojuist zijn verschenen. Op de ene,
FM: Fantasma ReMixes worden tracks van het Fantasma album onder han-
den genomen door artiesten als Unkle en de Pastels, op de andere re-
mixed Cornelius juist nummers van deze artiesten. Deze laatste heb ik
in eerste instantie maar gekocht omdat ik met name geinteresseerd was
in de activiteiten van Cornelius. En wat dat betreft wordt ik hier
niet teleurgesteld. Dit klinkt namelijk wel heel erg als Fantasma.
Goed, de nummers zijn anders (ik ken om eerlijk te zijn alleen van
het nummer van Buffalo Daughter het origineel, dus zinnige vergelij-
kingen kan ik niet trekken), maar de bliepjes, de beats, zelfs de cas-
settespeler-geluidjes, het klinkt allemaal wel heel erg bekend in de
oren. De 'sound', zullen we het zo maar omschrijven, is eigenlijk pre-
cies hetzelfde als op Fantasma. Het is natuurlijk prijzenswaardig dat
Cornelius zo'n eigen geluid heeft, maar da's nog geen reden om altijd
hetzelfde te klinken. Zelfs in de tijdsduur van één zo'n cd heb ik wel
eens het gevoel dat ik dat al een paar keer eerder langs had horen ko-
men. Maar verder is er helegaar niets mis met dit plaatje. Het is 
(bijna) allemaal weer briljant of toch minstens interessant om naar
te luisteren en het stuitert weer tussen gierende gitaren en suiker-
zoete momenten, als het muzikale equivalent van een dagje De Efteling
gepropt in precies 37 minuten en 10 seconden. Net als Fantasma. Vond
je dat dus een goed album, dan kun je deze zeker ook zonder problemen
aanschaffen, maar voor volgende keer verwachten we wel iets nieuws, 
hoor.

OZOMATLI - OZOMATLI (alamo sounds)

Halverwege het eerste nummer haal ik voor de zekerheid maar eens de
cd uit de speler om te controleren of de meneer van de platenzaak wel
het goeie zilveren schijfje in het hoesje heeft gedaan. Dit klinkt
namelijk als Carnaval Brasiliero of iets dergelijks, in ieder geval
heel anders dan dat ik van een hip side-project van Jurassic 5, de
leukste nieuwe rap-act van vorig jaar, had verwacht. Maar het klopt.
Het negenkoppige Ozomatli ontstond zo'n 3 jaar geleden uit een bene-
feitoptreden voor oneerlijk ontslagen arbeiders en bestaat naast een
Japanner, een Schot en een aantal Mexicaans Amerikanen dus ook uit
Chali 2na en Cut Chemist, ook actief in de Jurassic 5. Ozomatli is
als het ware een hippe versie van Los Lobos. Het klinkt allemaal erg
tropisch en zuid-Amerikaans, maar met hier en daar wat scratches,
een rapper of wat elektronica. Ik moet bekennen dat ik te weinig van
dit soort muziek weet om er veel zinnige dingen over te kunnen zeg-
gen, maar op z'n gladst lijkt het op de Miama Sound Machine, soms
heeft het iets weg van die bejaarde Cubaanse muziek die vorige jaar
in ene eventjes populair was, hier en daar klinkt het een beetje als
de Postmen terwijl afsluiter La Misma Canión zo uit het feestreper-
toire van Rowwen Heze lijkt te zijn geplukt, tenminste als die Lim-
burgse band ooit een scratcher zou hebben gehad. Het handjevol num-
mers waarin gerapt in plaats van gezongen wordt vind ik eerlijk ge-
zegd het minste, want daar zakt het een beetje af in de richting van
een tweederangs Mano Negra, maar over het algemeen klinkt lekker vro-
lijk en kan het me allemaal best bekoren. Maar wat ik nou precies met
dit album aanmoet weet ik nog niet. Het blijkt in ieder geval wel dat
toen het paar weken geleden erg zonnig was en bijna lente leek te wor-
den ik hem vaker uit de kast trok dan nu het weer grijs en grauw bui-
ten is. Misschien dat hij van de zomer niet meer uit m'n cd-speler te
branden is.

SQUAREPUSHER - BUDAKHAN MINDPHONE (warp)

Tussendoortje, want gepresenteerd als mini-album, van Tom Jenkinson.
7 tracks waarin een aantal uithoeken van het toch al niet eenvoudig
te doorgronden genre op het schemergebied tussen neurotische jazz en 
schizofrene, Aphex Twin-achtige jungle verkend wordt. Merendeels met
beluisterenswaardig resultaat, vooral in een nummer als Fly Street
valt alles op z'n plaats. Maar de basvirtuositeit die in opener Iam-
bic 5 Poetry nog interessant is, wordt in Splask lichtelijk irritant
en werkt in Two Bass Hit (Dub) erg op de zenuwen. Als toetje klinkt
afsluiter Gong Acid als een dronken jamsessie van een amateur gamelan
orkestje.

VERSCHILLENDE ARTIESTEN - IT'S A SHIFTY DISCO THING (shifty disco)
FOUR STOREYS - CASTAWAY (shifty disco)
SCRIBBLE - GOD BLESS THE KIDS (shifty disco)

Shifty Disco is een klein Oxfords label dat, naast andere dingen, een
eigen singleclub runt. Elke maand verschijnt er in dit kader een ex-
clusieve 2-track cd-single van een nieuwe, veelbelovende artiest. In
het verleden verschenen er bijvoorbeeld al singles van the Unbeliev-
able Truth (dat is de band van de broer van Thom Yorke van Radiohead)
en Mark Gardener (zat vroeger in Ride) maar ook een gabberversie van
de punkklassieker Teenage Kicks. De leadtracks van de 12 in 1998 ver-
schenen singles zijn zojuist verzameld op de cd It's A Shifty Disco
Thing volume 2, en het resultaat is een best aardig allegaartje. Van
de punky klanekn van lokale (in dit geval dus Oxford) helden Samurai
7, de humoristische kuntrie van Overground en de elektronische bliep-
jes van Pan Tonic (niet te verwarren met het Finse Pan Sonic) tot het
door de Dust Brothers geproduceerde Dear Deadly van de veelbelovende
Amerikaanse band Creeper Lagoon. En laten we in één moeite door dan
ook maar meteen de twee meest aktuele Shifty Disco singles doornemen.
Februari 1999 is de maand van de Four Storeys, weer uit Oxford, en
hun bloedmooie, ontroerende jaren '60 gitaarpop (Dylan, Byrds) sing-
le Castaway. Terwijl de maart-editie ons de heren van Scribble voor-
stelt, die getuige hun God Bless The Kids waarschijnlijk denken dat
ze de Buzzcocks of Undertones zelf zijn. Hyperaanstekelijke punkpop
dus. Voor meer info over Shifty Disco: www.rotator.co.uk/shiftydisco

VERSCHILLENDE ARTIESTEN - LITTLE DARLA HAS A TREAT FOR YOU VOLUME 11
(darla http://www.darla.com)

11e deel in een serie schappelijk geprijsde (maar limited edition),
4 keer per jaar verschijnende compilaties van het Amerikaanse Darla-
label waarop men een flink aantal nummers (de helft exclusief, de 
helft van recente releases) van artiesten uit eigen stal en van ge-
lijkgestemde labels als 555 en Teenbeat heeft verzameld. We komen
vooral veel ambient-achtige elektronische postrock (jaja, ik verzin
ze waar je bij staat) tegen van bands als ISAN en Junior Varsity, af-
gewisseld met een aantal simpele, schitterende gitaarpopdeuntjes van
bijvoorbeeld Wussom*Pow en Aden die mij, fanatiek Brits indieliefheb-
ber, bijna doen geloven dat er aan de andere kant van de oceaan ook
nog interessante gitaarpop wordt gemaakt die de moeite van het uit-
checken waard is. Mission accomplished, dus.

== SINGLES =========================================================

LUCKY PIERRE - PIERRE'S FINAL THOUGHT (7" lucky)

Nee, niet de laatste danssensatie uit Frankrijk, zoals deze artiest
ons wil doen geloven, maar Aidan, in het dagelijks leven zanger (al-
hoewel dat in dit verband misschien niet helemaal het juiste woord
is...) van de Schotse Irvine Welsh/Postrock formatie Arab Strap. Hier
houdt hij overigens z'n mond en klinkt juist als een instrumentale
versie van Arab Strap. In Chloe doet hij het met een lief gitaarmo-
tiefje, een galmende jaren 80 drumcomputer, een gesamplede monoloog
en aan het eind ook nog een antwoordapparaat, op de andere kant in
Sometimes I Feel Like A Motherless Child met piano, violen en een o-
perazangeres.

ADD N TO (X) - METAL FINGERS IN MY BODY (cds mute)

Voorproefje van het nieuwe album, Avant Hard, van dit licht geschif-
te trio. Ook hier klinkt men weer als het resultaat van een no-rules
kooigevecht tussen Kraftwerk en Tortoise, met veel ritme, hier en
daar een vocoder en vooral veel rondvliegende moogs en andere ouder-
wetse synthesizers. De titeltrack neigt misschien iets te veel rich-
ting foute jaren '70 progrock, maar vooral in extra track This Is In
Flex, in twee versies zelfs, is het smullen geblazen.

PALA - BE A CELEBRITY (7" artists against succes)

Debuutsingle van nieuw indiebandje uit Derby, Engeland. Alleraardigst
punkpopnummertje - met de nadruk op pop - met geinige tekst, maar om
eerlijk te zijn niet briljant genoeg om erg lang te blijven hangen.
De b-kanten zijn iets rockiger. Meer info: http://www.aas.mcmail.com

SPEARMINT - NODDING/YOU WERE ALWAYS HAPPY (cds paradiso a'dam recs)

Ik weet wal dat 'doelgroep' een vies woord is in 'alternatieve'-mu-
ziek kringen, maar een beetje van te voren nadenken over wie er in
je singletje geinteresseerd zouden kunnen zijn en hoe deze te berei-
ken kan volgens mij nooit kwaad. De Singleclub is, zoals misschien
wel bekend, een initiatief van de Amsterdamse Paradiso, om elke maand
een handvol nieuwe, al dan niet Nederlandse bands op een zondagmid-
dag, live aan het publiek te presenteren. Deze optredens worden op-
genomen en ongeveer bijna precies een maand later verschijnen er van
elke band twee tracks op een eigen singeltje. Tot zover een prima i-
nitiatief, maar vervolgens moest ik om zo'n singletje te kopen naar
de Free Record Shop, en niet zomaar een Free Record Shop, maar een-
tje op het station, want alleen daar zijn deze singletjes verkrijg-
baar. Niet echt de ideale broedplaats voor nieuw talent zou ik zeg-
gen. Anyway, op de eerste editie in Januari stond onder meer de Lon-
donse band Spearmint en die vinden we hier dus met aardige, maar niet 
bepaald wereldschokkende britpopnummertjes. En daar moet je dan ook
nog zo'n 12 gulden voor betalen...

THE FALL - TOUCH SENSITIVE (cds artful)

Ik had het eigenlijk al opgegeven met The Fall. 'Zanger' Mark E.
Smith leek het veel te druk te hebben met het ruziemaken met bandle-
den en ex-vrouwen om nog muzikale aktiviteiten van enig belang te 
kunnen ontplooien. Maar god o god, wat slaat hij hier hard terug.
Wat een briljante single. Het is zoals elk The Fall-nummer, typisch
The Fall (één gitaarriff, knullig, dreinend basloopje, houterig door-
rammende drummer met hier en daar wat violen uit een doosje en daar-
overheen het uit duizende herkenbare gebral van de Mighty MES), maar
allemaal stukken beter dan we de afgelopen jaren van ze gewend waren.
Op de single verder, naast nog een nummer van het binnenkort te ver-
schijnen album The Marshall Suite, ook een bigbeat-achtige remix van
Touch Sensitive. Of, om het in Mark E. Smith-speak te zeggen: Touch-
eeh Sensitive-eeh.

KING BISCUIT TIME SINGS NELLY FOGGITS BLUES IN 'ME AND THE PHARAOHS'
(cds regal)

Een van de meest gezochte ep's van de afgelopen tijd. Dit is namelijk
het solo-debuut van Steve Mason van de Beta Band (hún echte debuut-
album staat gepland voor Juni dit jaar), maar nu ik hem eindelijk te
pakken heb gekregen weet ik eigenlijk niet of het al die moeite wel
waard was. Dit is allemaal best aardig, maar wat aan de korte kant (4
nummers in net geen 12 minuten) en voegt slechts weinig toe aan het-
geen wel al kenden van de vorig jaar verschenen 3 ep's van de Beta
Band. Vier nummers die klinken als het resultaat van een rete-stonede
jamsessie van de Happy Mondays. Het eenvoudige Little While is welis-
waar erg mooi, maar alleen met de met jungle-ritmes opgefleurde ope-
ner Fatheriver worden nieuwe wegen ingeslagen.

FUTURE PILOT AKA VS ... (7" earworm)

Vierde aflevering van de singleclub van het Engelse Earworm-label. In
principe niet een label waar ik snel iets van zou kopen, maar ik hoor-
de de ene kant, National Park vs Future Pilot aka met Norman Dolph's
Money, toevallig bij John Peel op de BBC World Service en was zeer on-
der de indruk. Hij omschreef het als 'postrockers klinken plots als
sixties r&b bandje' en ik zou zo snel ook geen betere samenvatting
kunnen verzinnen. Het nummer is als het ware één superlekkere, erg
Velvet Underground-achtige (Norman Dolph was overigens degene die het
eerste VU-album financierde) gitaarriff die ontelbare keren wordt her-
haald. Daardoor wordt het tegen het einde misschien een beetje saai,
maar ja, het is niet voor niets postrock... Op de andere kant gaat
men als Future Pilot aka vs Shompa Raga Bhaivan op de indiaase toer.
Ook interessant maar nogal langdradig.

ALIEN STRONGOLD FEAT SKANDELES - ALIEN PROJECT (cds roadrunner)

Eén cd-single met maar liefst 9 remixen van hetzelfde nummer, da's
niet iets waar je voor je plezier voor gaat zitten. Maar het valt al-
lemaal reuze mee. In plaats van de gevreesde negen marginaal verschil-
lende versies van hetzelfde nummer is dit één, bijna vloeiend geheel
vol nu-skool-breakbeat, jungle en elektro-hiphop, waar weliswaar veel
dingen vaak terugkomen (de beats en vooral de rapper, dat zal die
Skandales dan wel wezen), maar toch meer dan genoeg variatie in zit
om de volle rit te kunnen boeien.

ANTONY CHILD/STOCK, HAUSEN & WALKMAN - SPLIT (7" slut smalls)
BARRY ADAMSON/JON SPENCER BLUES EXPLOSION - SPLIT (7" slut smalls)

Slut Smalles is een serie maandelijks verschijnende splitsingles ge-
organiseerd door het Engelse house- en techno-tijdschrift Jockey Slut
waarin meer en minder bekende namen de kans wordt gegeven net iets
experimenteler dan normaal uit de hoek te komen. Op de februari-afle-
vering vinden we aan de ene kant iets zweverigs van Antony Child (ook
bekend als Surgeon), maar de andere kant, met een track van Stock,
Hausen & Walkman, maakt dit meer dan goed. Want in Dirty Thirtysome-
thing weet dit trio (??) het onmogelijke, namelijk het combineren van
clowneske beats, een Tom Waits-achtige country sample en nog miljoe-
nen andere moeilijker te definieren dingen, tot een briljant resul-
taat te brengen. Maart brengt ons een instrumentale track van Barry
Adamson en een venijnige Alex Empire-remix van New Year van de Jon
Spencer Blues Explosion. Die eerste is aardig, donker met nerveuze
ritmes, maar niet helemaal míjn stijl - er hangt zo'n oubollig gothic
sfeertje omheen. De tweede wringt om eerlijk te zijn aan alle kanten
en dat maakt het an de ene kant interessant maar aan de andere kant
niet bepaald gemakkelijk om naar te luisteren.

INNER SLEEVE/DAWN OF THE REPLICANTS - SPLIT (7" fierce panda)

En nog een splitsingle. 'Two massive rumblings from the frisky nou-
veau underground' is de ondertitel van deze zoveelste Fierce Panda
release die deze kolommen haalt. Op de ene kant schotelt het splin-
ternieuwe Inner Sleeve ons een aardig, stevig doch dromerig maar niet
opvallend gitaarpop nummertje voor. Terwijl op de flipside het iets
bekendere Dawn Of The Replicants ons verblijdt met hun gebruikelijke
wereldvreemde sprookjes-Britpop, denk aan: Gorky's Zygotic Mynic en
Super Furry Animals maar dan minder vrolijk.

== INTERNET ========================================================

Bij POP EXCHANGE kun je handelen in fictieve aandelen in bands en ar-
tiesten. De prijs wordt zoals het hoort vastgesteld aan de hand van
vraag en aanbod. De gedachte er achter is dat als een bepaalde ar-
tiest populair is er meer aandelen van zullen worden gekocht, waar-
door de prijs van het aandeel zal gaan stijgen. Kortom, net zoals op
de echte beurs. Bij een vergelijkbare site als die van de Hollywood
Stock Exchange (www.hsx.com) heeft dit er al toe geleidt dat deze als
een belangrijke graadmeter wordt gezien voor de werkelijke populari-
teit van een, in dit geval dus, acteur. Dat zie ik bij de Pop Exchange
nog niet zo snel gebeuren, niet alleen vanwege het nogal vrijblijven-
de karakter van de site, maar ook om de nogal onduidelijke gronden
waarop op bepaalde momenten aan sommige artiesten dividend wordt uit-
gekeerd. Een leuk tijdverdrijf is het in ieder geval wel. Surf naar:
http://www.popEx.com

Normaliter heb ik het niet bepaald op sites waar je de allerlaatste
plug-ins voor moet hebben geinstalleerd om er überhaubt iets te kun-
ne zien, maar sites zoals die van bands als ADD N TO X (Kraftwerk
goes Mogwai) en LOOPER (Belle & Sebastian side-project) maken het
downloaden en installeren van Shockwave zeker de moeite waard. Het
ziet er, zeker in het eerste geval, niet alleen erg mooi uit maar in
beide gevallen kun je nu zelf een nummer van de betreffende band re-
mixen. http://www.addntox.com & http://www.treehouse.clara.net

De persoon die de BELGIAN ROCK AND POP ARCHIVES runt heeft veel te
veel vrije tijd. Hier namelijk vinden we niet alleen info (bio's,
discografieën, links, recensies en meer) over honderden Belgische
bands, van Bobbejaan Schoepen en Red Zebra tot bijna elke deus-af-
splitsing die je kunt verzinnen, en het aktueelste nieuws over de
Belgische muziekwereld, maar je kunt dit alles bovendien in drie ta-
len tot je nemen, gewoon in het Nederlands, maar ook in het Frans of
Engels. Fantastische site. http://listen.to/belpop

== LIVE ============================================================

INTRODUCING '99 (met oa Die Sterne, Afghan Whigs en Kinderzimmer Pro-
ductions), Columbiahalle, Berlijn

Duitsers, het stikt hier van de Duitsers. Niet verwonderlijk overi-
gens want we bevinden ons in Berlijn. In iets wat er van buiten uit
zag als een uit de kluiten gewassen jeugdhonk (maar een paar duizend
man kunnen er wel in) nabij vliegveld Tempelhof is in het kader van
het rondreizende gebeuren Introducing '99 een bont gebeuren bestaan-
de uit een paar Duitse gitaargroepjes, de Afghan Whigs, een scheut
Duitse hiphop en een handvol dj's (zoals 4Hero en Touche van de Wise-
guys) neergestreken om het op het eerste gezicht erg jonge, maar naar
later blijkt moeilijk enthousiast te krijgen, Berlijnse publiek tot
diep in de kleine uurtjes te vermaken.

SLUT heeft de eer de avond te openen, met een portie geinige, engels-
talige gitaarpop. Beetje Tocotronic, beetje Pavement, maar dan met 'n
beetje keyboards. Niets wat je nog nooit eerder hebt gehoord, maar ze
weten hoe ze een leuk deuntje moeten schrijven en door de keyboards
heeft het een lekker poppy randje. Het voor de gelegenheid meteen maar
aangeschafte album van de band, Interference, blijkt een aanrader. DIE
GOLDENE ZITRONE zijn als het ware het Duitstalige antwoord op de Evil
Superstars. Hyperfreaky muziek die alle kanten opvliegt, maar in ver-
gelijking met onze Belgische vrienden met veel electronica. De bat-
terij keyboards wordt flink mishandelt. Halverwege komt er ook nog
een doorgedraaide Japanse op het podium om een liedje mee te brullen
en op de achter en naast het podium gehangen videoschermen wordt een
film van Jean Luc Godard vertoond. Nee, je hoeft je in ieder geval
geen moment te vervelen. Dit is of een van de slechtste of een van de
beste bands die ik ooit gezien heb, ik neig naar het laatste. En dan
zijn DIE STERNE een zee van rust. Aardige gitaarpop met een groot ja-
ren 80 gevoel. Niet alleen qua geluid van bas, gitaar en keyboard,
maar ook vanwege wat ze d'r vervolgens mee doen. De drums bijvoor-
beeld hebben steeds dat pseudo-disco-achtige en het zit hem ook in de
melodieën en opbouw van de nummers. Het klinkt misschien raar, maar
ik vind het heel erg klinken als Noodweer. Maar ik weet niet of de 
jeugd van tegenwoordig die band nog kent.

Voor een buitenstaander/-lander als ik leken de AFGHAN WHIGS van te
voren de onbetwiste headliners, maar het Berlijnse publiek denkt daar
toch anders over. Die Sterne wisten het publiek aardig van de banken
te krijgen en flink wat mensen zijn overduidelijk voor de hiphoppers
van zodirect gekomen, met als gevolg dat de Whigs een beetje tussen
de spreekwoordelijke wal en het schip vallen en hun waarschijnlijk
als wervelend en meeslepend bedoelde soul/rock-show (met achtergrond-
zanger(es)s(en) maar ook hinderlijk aanwezige synths) nooit echt van
de grond komt. Ze hebben over de jaren een paar aardige 'hits' ge-
had, maar als ze zich aan Pappa Was A Rolling Stone (niet een nummer
dat zo nodig nog eens gecoverd zou hoeven worden, maar goed) vergrij-
pen merk je dat hun eigen werk dat niveau nooit zal halen en wat ze
van hun meest recente album spelen is helemaal beneden peil. De band
houdt er dan ook een half uur van te voren mee op.

Hierna is het tijd voor de Duits(talig)e hiphop. Hier in Nederland
wordt dat sinds Die Fantastischen 4 eigenlijk niet meer serieus ge-
nomen, maar volgens mij is het hoog tijd om onze blik toch maar eens
oostwaarts te wenden want er gebeurt veel interessants. Persoonlijke
favorieten op het moment zijn de KINDERZIMMER PRODUCTIONS. Hun album
Die Hohe Kunst Der Tiefen Schläge is een werkelijk schitterend werk-
stukje vol 'leftfield' (als in: tegendraads, links van het midden)-
hiphop met kunstige beats, samples die daar de hele tijd eigenlijk
net iets uit de maat van lopen en waanzinnig flowende rhymes (het
lijkt echt net of ik er verstand van heb...). Live brengt het duo
het er overigens uitstekend vanaf, met een live-drummer en veel van
de samples worden live door de dj en z'n platenspeler verzorgd en
komen niet zomaar van Dat. De oudere nummers die ze spelen zijn wat
minder spectaculair dan hun huidige materiaal, maar als ze, door het
vroege verschijden van de Afghan Whigs, nog tijd hebben voor een ex-
tra nummer, gooien ze er nog een van hun allereerste nummers tegen
aan, waarin naast een ietwat simplistische tekst over z'n Fiat Uno,
een hoofdrol is weggelegd voor een waanzinnig human beatboxende DJ.
EINS ZWO vervolgens is iemand uit de contreien van Fettes Brot (een
van de belangrijkste Duitse rap-crews naar het schijnt) en die is
wat wat commercieler en gladder maar tevens humoristischer. Ik hoef
na vanavond in ieder geval nooit meer de Osdorp Posse.

== CONCERTTIPS =====================================================

Een van de voordelen van het late verschijnen van deze Stereo (waar-
voor mijn excuses, maar je weet hoe dat gaat: colleges, werkstukjes,
tentamens, voor je het weet zijn we een paar weken verder) is dat ik
eindelijk weer eens SOAP kan aanbevelen. In het kader van deze maan-
delijkse avond in Winston in Amsterdam krijg je daar as Dinsdag, 13
April de volgende bands voor je kiezen: Kopna Kopna (intelligente pop
uit de Bollenstreek), Soaptrip (gitaarpop uit Zwolle) en Seedling
(gitaarpop, maar met een viool, uit Amsterdam). Dinsdag 13 April dus.
Aanvang 21:00, toegang 10,-

Onder de naam TOMBOLA 2000 FESTIVAL pakt platendistributeur de Kon-
kurrent op 17 april flink uit in de Paradiso met live-optredens van
bands zo divers als Calexico, Mogwai (meer over hun schitterende nie-
uwe plaat Come On Die Young hopelijk in de volgende Stereo), Kurt Wag-
ner van Lambchop, het Belgische Fence, Stella (een soort Duitse Bis?)
en uit het verre Groningen komt Meindert Talma. Daags ervoor vindt er
in Viva Velinx in Tongeren in België iets vergelijkbaars plaats met
onder meer Cornelius, Ozark Henry en Daan en ook hier bijvoorbeeld 
Fence en Calexico.

En verder ... GOD SPEED YOU BLACK EMPEROR (sensationeel Canadees ge-
zelschap, Mogwai-meets-Morricone-in-een-sprookjesbos, ofzo): 16 April
Viva Velinx Festival, Tongeren, Belgie; 21 April, Paradiso, Amsterdam
(met John Cale); 22 April, Effenaar, Eindhoven; 23 April, Vera, Gro-
ingen; 24 April. Nighttown, Rotterdam ... CELESTIAL SEASON (stonerrock
van Hollandsche bodem): 17 April, Patronaat, Haarlem; 23 April, Bur-
gerweeshuis, Deventer; 1 Mei, Bibelot, Dordrecht (met de junglaars
van Bong Ra); 30 Mei, Virus Festival, Eindhoven; 5 Juni, Brochum, Zie-
rikzee ... SPACEMARINES (nederlandstalige hardcore met een splinter-
nieuw, derde album, Don't Feel The Force op Djax, in de fietstas): 15
April, Patronaat, Haarlem (CD-presentatie); 16 April, Atak, Enschede
(samen met SITP); 1 Mei, Niks, Horst ... 15 JAAR GOUDVISHAL (met een
reunieconcert van de pubpunkband The Harries en verder Fabulous Grit,
Monk en The Shaggable Sluts): 23 April, Goudvishal, Arnhem ... GOUD
VAN OUD BACK TO THE 80'S EN 90'S (jeugdsentiment, voor ondergetekende
althans, met onder andere London Beat, Snap en Jason Donovan): 24 Ap-
ril, Gelredome, Arnhem

====================================================================
Copyright 1999: de in Stereo geplaatste artikelen blijven natuurlijk
eigendom van de schrijvers in kwestie...         stereo@starmail.com