== STEREO =========== NUMMER 6 ==================== <18 MEI 1998> =====

Aan dit nummer werkten mee: Joris Gillet, Mark Vluggen, Jeroen Arxhoek,
Marc Kapteins en Vincent Vroom

Adres voor op- en aanmerkingen, reacties, suggesties, abonnementen en
eventuele eigen bijdragen: stereo@starmail.com

Voor meer informatie en oude nummers kijk ook op onze homepagina:
http://huizen.nhkanaal.nl/~stereo

== INHOUD =============================================================

NIEUWS: Ronnie Spector, Ivo Watts-Russell en verwachte releases

INTERVIEW: Johnny Temple van Girls Against Boys

ALBUMS: Arab Strap, Frank Black + The Catholics, Dirty Three, Fugazi,
Massive Attack, Pulp, Willard Grant Conspiracy

RADIO & TV: Kink FM, De Avonden Leidsekade Live, Kult Und Kaos, Liever
Live, 2 Meter Sessies en Wet & Wild

INTERNET: TV Update, Radio 3 Voor 12, De Hemelse 100

LIVE: Yatsura + Alabama 3, Caesar + Solex, Bevrijdingspop

FESTIVALS: Pinkpop, Dynamo Open Air, Drum Rhythm, Frozenland, De Premier
League, Beeckestijn Pop, Virus, Metropolis, Lowlands

CONCERTTIPS: Kent, Cornelius + Solex + Arab Strap, Natalie Imbruglia en
meer...

== NIEUWS =============================================================

RONNIE SPECTOR (ex-vrouw van Phil 'Wall Of Sound' Spector en in de jaren
60 zangeres bij the Ronettes) heeft een contract getekend bij het Brit-
se Creation Records, het label van onder meer Oasis, Primal Scream en de
Super Furry Animals. Ze heeft onlangs 4 nummers opgenomen, met niemand
minder dan Joey Ramone als producer en, in één nummer, als duetpartner,
voor een waarschijnlijk later dit jaar te verschijnen ep.(mtv.com)

IVO WATTS-RUSSELL, de man achter zowel het Britse 4AD label als de 'band'
This Mortal Coil, heeft een nieuwe band op poten gezet, The Hope Blister.
De band bestaat verder uit Dark Star (nee, wij ook niet) bassist Lawrence
O'Keefe en zangeres Louise Rutkowski. Het debuutalbum, gepland voor eind
mei, bevat interpretaties van nummers van onder meer Brian Eno, John Cale,
David Sylvian en The Cranes.(altpress)

Tot slot kun je binnenkort verder een Remix album verwachten van Norman
'Fatboy Slim' Cook, getiteld On The Floor At The Boutique en de sound-
track van de langverwachte X-Files film, waarop de Dust Brothers het be-
kende X-Files deuntje onder handen hebben genomen en verder, volgens de
geruchten, nummers van bands als The Cure, Foo Fighters, Bjork, Ween en
de Cardigans. Iets langer zul je moeten wachten op albums van Bow Wow
Wow, de Black Crowes (beide gepland voor September), The Gathering en
de Urban Dance Squad (beide gepland voor Oktober).(jg)

== INTERVIEW ==========================================================

Na een handvol albums voor de onafhankelijke platenmaatschappij Touch &
Go tekende het New Yorkse GIRLS AGAINST BOYS een aantal jaren geleden
bij de 'major' Geffen. Niet echt een logische stap voor een band die niet
bepaald makkelijke muziek maakt en vooral niet omdat de band zich in het
verleden nog wel eens kritisch heeft uitgelaten over grote platenmaat-
schappijen. Op hun laatste album voor Touch & Go, House Of GVSB, vielen
muzikaal gezien alle puzzelstukjes (de twee bassen, het grote-stads-ge-
voel, de fluisterende stem van zanger Scott McCloud) allemaal op hun
plaats en van hun deze week te verschijnen nieuwe album wordt dan ook
heel wat verwacht. Stereo e-mailde met JOHNNY TEMPLE, een van de bassis-
ten, en een voor de hand liggende eerste vraag was natuurlijk waar de
titel van het nieuwe album, Freak*On*Ica, voor staat:

‘Freak*On*Ica is een stukje tekst uit het laatste nummer van het album,
Cowboy’s Orbit. Het is een woord uit het Officiele ‘GVSB Dictionary Of
Luxlanguage’ en het staat voor het in een ‘freaky’ style bewegen der
achterwerk in een planetarische beweging.’

Wat kunnen we, muzikaal, van het nieuwe album verwachten ??

‘Op het album staat slechts één nummer (Exile) met twee bassen en het
wordt verder gekenmerkt door meer 'sonicly challenging noises & samples'
gemixed met onze ‘heavy-ass GVSB grizzly groove’ dat we gedurende onze
vorige 3 albums ontwikkeld hebben.'

In tegenstelling tot jullie vorige albums verschijnt dit album bij een
Major-label. Heeft dat voor jullie een verschil gemaakt ??

‘Het feit dat we nu op een major label zitten heeft geen noot op dit al-
bum beinvloed met uitzondering van het feit dat we nu een hoger opname-
budget hadden dan voorheen. Maar major labels dienen wel degelijk bekri-
tiseerd te worden, de manier waarop zij zaken doen is vaak dubieus en
ze hebben een lange geschiedenis wat betreft het uitbuiten van muzikan-
ten. Elke band die met een major label in zee gaat moet zeer voorzich-
tig en sceptisch zijn en er niet te veel van verwachten.’

Na de vorige drie albums gewerkt te hebben met Ted Nicely is dit nieuwe
Album geproduceert door Nick Launay. Vanwaar de verandering ??

‘We wilden gewoon iets nieuws. En we waren onder de indruk van Nick’s
producties in de vroege jaren ’80 voor bands als Killing Joke, PIL, Gang
Of Four etc. Hij heeft ons geholpen ons geluid de verbreden en ons ver-
maakt met wilde verhalen over John Lydon.’

Hoe gaan jullie te werk in de studio ??

‘Toen we deze keer de studio in gingen hadden we al onze nummers al ge-
schreven, maar we hebben bepaalde nummers laten groeien en ontwikkelen
tijdens de opnames. Een nummer als Exorcisto bijvoorbeeld is compleet
verandert tijdend de opnames.’

Recentelijk hebben jullie onder de naam House Of GVSB een aantal dj-
avonden georganiseerd. Wat hield dit in ??

‘Op onze feesten spelen we old-school hip-hop, reggae en funky jaren ’70
muziek. En alhoewel we organisitoren en dj’s op dit soort feesten zijn,
wordt er geen Girls Against Boys muziek gespeeld of gedraaid. Het is al-
lemaal onderdeel van onze ‘lifestyle invasion’.'

Binnenkort spelen jullie op het Pinkpop festival en doen jullie een kor-
te Europese clubtour. Spelen jullie liever op festivals of in clubs ??

‘We houden van festivals maar ons geluid komt veel beter tot zijn recht
in kleine clubs, s’avonds laat.’

Dit interview geschiedt via e-mail en zal verschijnen in een e-mail-zine.
Zit je veel op het internet ??

'Ik e-mail veel, maar maak maar weinig gebruik van het internet, het
gaat me te langzaam, ik ben liever actief en doe iets met m’n handen,
iets lichamelijks. Als het internet zich ontwikkeld zal ik er zeker wel
meer bij betrokken raken.'

Tot slot, weten jullie iets over de muziekscene in Nederland en Belgie?

'We hebben wel tijd doorgebracht in zowel Holland als Belgie. De Konkur-
rent is een fantastische platenmaatschappij. Deus, Solex en de Evil Su-
perstars zijn allemaal goeie bands en we kijken er erg naar uit om weer
snel die kant op te gaan.'

Zoals gezegd het nieuwe Girls Against Boys album heet Freak*On*Ica en
ligt deze week in de winkels. De band speelt 30 mei op Pinkpop en is
verder 7 Juni te zien in Hof Ter Lo te Antwerpen en 10 Juni (met in het
voorprogramma Royal Trux) in de Melkweg in Amsterdam.(jg)

== ALBUMS =============================================================

ARAB STRAP - PHILOPHOBIA (chemikal underground)

Ik kan me zo voorstellen dat tijdens de vroegste Arab Strap repetities
bleek dat de beoogde zanger, Aidan Moffat, eigenlijk helemaal niet zo
goed kon zingen en dat ze toen maar hebben besloten dat hij z'n teksten
gewoon in z'n dikke Schotse accent over de slome indiepop, die de ande-
re helft van het duo, Malcolm Middleton, maakte, zou mompelen. Het le-
vert de band een uniek geluid op, als op muziek gezette stukjes proza,
dat op dit tweede album zeker nog niet begint te vervelen. Op slechts
een paar wat saaiere exemplaren na is de ene track nog mooier, gevoeli-
ger of gewoonweg humoristischer dan de vorige. Het mooist zijn misschien
nog wel de nummers waarin Aidan in z'n eigen, nogal toonloze manier toch
probeert te zingen, zoals het in het als de Tindersticks op hun aller-
droevigst klinkende Soaps of de iets meer uptempo single Here We Go of
anders misschien het door de inbreng van zangeres Adele Bethel op een
Nancy Sinatra/Lee Hazlewood-duet lijkende Afterwards. Dankzij het lite-
raite gehalte van de teksten, meest voorkomende onderwerpen: sex, drank
en sex, is het geen album dat je als achtergrondmuziek aanzet maar eens
te meer het bewijs van de kwaliteiten van het Chemikal Underground label
(zie ook: Mogwai, Delgados) en van het feit dat de leukste indiepop mo-
menteel in Schotland gemaakt wordt.(jg)

FRANK BLACK + THE CATHOLICS - FRANK BLACK + THE CATHOLICS (pias)

De release van dit album heeft nogal wat voeten in de aarde gehad. In
een paar dagen, live opgenomen, op 2 tracks, was Frank meer dan tevreden
met het resultaat dat hij liever zijn toenmalige platenmaatschappij Sony
verliet, waardoor dit album nu bij de Europese indie Play It Again Sam
is verschenen en in de v.s. (nog) niet verkrijgbaar, dan dat hij de num-
mers opnieuw opnam onder leiding van een 'echte' producer zoals Sony wil-
de, omdat ze de opnames te rauw en veel te oncommercieel vonden klinken.
Nou, dat belooft dus wat: gierende feedback, veel krakende versterkers,
lofi-e gitaren ?? Nou, eeeh, niet echt dus. Goed, de achtergrondkoortjes
klinken wat onvast en de drummer telt een paar keer af zodat iedereen
tegelijk inzet en hier en daar hoor je wat gesnotter, gehoest of gemom-
pel, maar het klinkt voornamelijk lekker los uit de pols. Om de valse
start aan het begin en het krakkemikkige einde zo spontaan te krijgen
als het nu is, had je anders erg lang moeten oefenen. Het enige dat op
de productie (of eigenlijk dus het 'gebrek aan') is aan te merken is
dat het geluid misschien wat dun klinkt: Frank's stem ligt in vergelij-
king met eerder materiaal meer 'op' dan 'in' de muziek en van mij hadden
de gitaren wel wat harder gemogen. Maar het overgrote deel van de songs,
en daar gaat het per slot van rekening toch om, behoort zeker tot het
beste wat Frank Black in zijn post-Pixies periode heeft geschreven. Mu-
zikaal ligt het in dezelfde 'Foo-Fighters-met-minder-punk' gitaarhoek
als z'n voorganger The Cult Of Ray, maar de songs zijn beter. Vooral in
de eerste helft is het vaak raak. Naast de single All My Ghosts zijn an-
dere persoonlijke favorieten onder meer Do You Feel Bad About It? en het,
op het ietwat lullige slotakkoord na, schitterende, down-tempo Dog Gone.
Doordat de numbers op alfabetische volgorde op de plaat staan, staan on-
opvallendere nummers als Solid Gold en Steak'n'Sabre meer aan het eind,
maar het rauwe Suffering en het fantastische eerbetoon aan Jonathan Rich-
man, The Man Who Was Too Loud, zorgen voor een lekker slotakkoord. Enig
minpuntje is mijns inziens de cover van Larry Norman's Six-Sixty-Six,
dat verwordt tot een huppelend rockabilly nummer. En dan is het toch jam-
mer dat dit album weer bijna alleen gekocht zal worden door voormalige
Pixies-fans.(jg)

DIRTY THREE - OCEAN SONGS (bella/union)
 
Dirty Three; het zou een goede naam zijn voor een gore garageband, maar
je hebt hier te maken met een Australisch drietal dat instrumentale mu-
ziek maakt met een hoofdrol voor een viool. Dat klinkt niet erg rock'n'
roll maar als je er goed over nadenkt is het dat eigenlijk weer wel. Bo-
vendien heeft the Dirty Three bewezen het hart op de goede plaats te heb-
ben door te toeren met Sonic Youth, Pavement, Beck en Nana Mouskouri,
die overigens haar grote zwarte vierkante bril inmiddels verruild heeft
voor een lidmaatschap van het Europees Parlement voor Griekenland. De
live-shows van the Dirty Three zijn fantastisch, vooral door de bezeten-
heid van voorman\violist Warren Ellis. Zijn aankondigingen van de (lou-
ter instrumentale) nummers zijn legendarisch. NME citeerde ooit een van
zijn aankondigingen: "This song's about when you're in a relationship
and you realize from the first day that it's fucked but you stay in it
for three years. This song's dedicated to people who realize just how
wrong and fucked-up and stupid everything is but still bother with it
anyway. This song's for dead friends, for friends you once knew but ha-
ve now forgotten, this song's about life and love and hope when it's
three in the morning and the only light on is in your fridge and you
have nothing to eat but the remains of a three-day-old pizza and you
really want to get drunk but you have no friends left and you'd rather
be walking in the park anyway. This song's for anyone who's ever had a
dead friend." De bandleden zijn daarnaast niet vies van colloboratie met
andere muzikanten. Het meest in het oog springende voorbeeld hiervan is
Warren Ellis, die sinds Let Love In deel uit maakt van the Bad Seeds.
Maar de lijst met muzikanten waarmee men samenwerkte is nog veel langer
en bevat onder meer Kim Salmon, the Black Eyed Susans, Tex Perkins, Will
Oldham (Palace), Robert Forster, David Mc Comb, the Cruel Sea, Mick Har-
vey en the Walkabouts. The Dirty Three is een band die niet zozeer pro-
beert een song te schrijven, maar veel meer probeert om een sfeer neer
te zetten. Op hun vierde cd nemen ze je mee op een magische trip langs
de oceanen van onze aarde. Een sonische maalstroom, die afwisselend vre-
dig, mooi, donker, sereen, dramatisch, melancholiek en toch vooral erg
triest klinkt. De cd geeft zijn geheim na eerste beluistering nog niet
weg en dat heeft alles te maken met producer Steve Albini, die de plaat
een ietwat kil, afstandelijk en kurkdroog geluid meegaf. Het lijkt wel
alsof Albini dacht dat de plaat Desert Songs zou gaan heten. Maar net
als Terraform, de meest recente plaat van Shellac, geeft ook Ocean Songs
zijn meeslepende pracht na meervoudige beluistering prijs. Unieke band. 
(mv)

FUGAZI - END HITS (dischord, http://www.dischord.com)

Fugazi is een band met een verleden. Ian MacKaye runt al sinds 1980 het
fameuze Dischord label, speelde in oa The Teen Idles, Embrace en Minor
Threat (waarmee ze met het nummer Straight Edge en passant verantwoorde-
lijk waren voor een nieuwe stroming binnen de hardcore) en Guy Piciotto
en Brendan Canty speelden in oa Rites of Spring. De eerste 2 albums van
Fugazi, 13 Songs en Repeater, zijn klassiekers, maar op de 3 volgende
albums verlieten ze op niet altijd even succesvolle wijze het emo-core
pad. Maar op End Hits geen dub-experimenten of rare lo-fi intros, zoals
op het laatste album Red Medicine uit ’95, maar melodieuze, puntige
songs met onverwachte breaks. Soms ingetogen, zoals in Recap Modotti,
Closed Captional en No Surprise, soms fel zoals in het einde van Break,
Five Corporations en Caustic Acrostic. Onveranderd zijn de cryptische,
sociaal geëngageerde teksten, Place Position bijvoorbeeld gaat over il-
legale vluchtelingen en Five Corporations over de alsmaar groeiende
(macht van) multinationals. Ijzersterke plaat. (mk)

MASSIVE ATTACK - MEZZANINE (Virgin)

In 1991 bracht Massive Attack Blue Lines uit, een van de allereerste
triphop albums. Zeven jaar later, is hier hun derde (het remix album van
de Mad Professor niet meegerekend). Het zal niemand verbazen dat Mezza-
nine niet meer verrast. Darvoor zijn er de afgelopen jaren teveel ‘klo-
nen’ actief geweest, bv Morcheeba, Tricky, Mono, Portishead en Hoover.
Het is juist Tricky, die op Blue Lines al een aantal nummers zong, waar
Mezzanine aan doet denken. Mezzanine klinkt namelijk in vergelijking met
zijn voorgangers een stuk donkerder, zoals we dat kennen van Tricky’s
solo albums. Voor de duidelijkheid, Mezzanine is gewoon een goede plaat,
zoals al te horen was op de singles Risingson en Teardrop (gezongen door
Elizabeth Frazer van de Cocteau Twins). Maar ook Inertia Creeps, met Oos-
terse invloeden, Dissolved Girl, met scheurende gitaar, en vooral Group
Four mogen er wezen. Eigenlijk kan iedereen die Blue Lines, Protection
of een van Tricky’s platen mooi vind deze ook weer blindelings aanschaf-
fen. (mk)

PULP - THIS IS HARDCORE (island)

Britpop is een populair genre. Het London Calling-festival in Paradiso,
waar nieuwe Engelse bands zich presenteren, trok nog nooit zoveel toe-
schouwers als dit jaar. De stand van de britpop rechtvaardigt deze toe-
loop echter niet. Laten we de voorlopers in de britpop eens nader bekij-
ken. Allereerst is daar Oasis, een stel omhooggevallen imbecielen van
het ergste soort. Bij optredens zijn ze te herkennen aan de grote druk-
te op het podium; de ego's van de bandleden marcheren namelijk in rijen
van vijf achter de bandleden aan. Dan is daar Blur, een band die in Ne-
derland waarschijnlijk niet eens tot de voorronde van de Grote Prijs van
Nederland zou worden toegelaten. Tot slot is er the Verve, een band die
op basis van één drietal hitsingles top of the bill mogen zijn om zowel
Pinkpop als Torhout/Werchter, hetgeen meer zegt over de kwaliteit van
hun management dan over hun live-prestaties. De britpop en de popmuziek
in het algemeen is in 1998 hard toe aan excentriekelingen en podiumbees-
ten. Noncommunicatieve visionaire genieen die festivalweiden aan hun
voeten kunnen krijgen. De popwereld heeft met andere woorden behoefte
aan Jarvis Cocker, enfant terrible van de britpop en chroniqueur van de
post-Thatcheriaanse Britse samenleving. 15 jaar bestaat Pulp al maar hun
bekendheid ontlenen ze met name aan het feit dat hun, op dat moment
straalbezopen, voorman Jarvis Cocker tijdens een Michael Jackson-optre-
den besloot uit protest tegen de vertoning een koddig dansje op te voe-
ren, daarbij al dan niet een aantal kinderen uit het achtergrondkoor om-
ver kegelend. En dat terwijl hun vorige plaat Different Class toch rede-
lijk succesvol was, met name dankzij de single Common People, die in En-
geland uitgroeide tot het hymne van de festivalnatie. De combinatie van
kitsch en glamour werkt ook op This Is Hardcore weer bijzonder goed, zij
het dat de plaat een nogal verbitterde toon kent. The Sound Of Loneli-
ness Turned Up To Ten, en mooier dan zo kan ik het ook niet zeggen. De
teksten staan bol van de schitterende regeltjes en Jarvis Cocker bewijst
dus eens te meer dat hij de meest getalenteerde tekstschrijver binnen
het britpopgenre is. Hoogtepunt van de cd is het titelnummer. De pracht
van dit nummer valt niet met pen en inkt te beschrijven, zelfs niet met
inkt van het uv-bestendige, kleurechte en watervaste soort. Een nummer
dat alles biedt wat een redelijk, ja zelfs een onredelijk, mens van pop-
muziek kan verlangen. Bombastisch? Ja. Puur? Ook. Meeslepend? Niet te
bevatten zo meeslepend. Neem van mij aan dat je dit jaar geen beter num-
mer meer zult horen. This is hardcore is een monument. De rest kan dan
eigenlijk alleen nog maar tegenvallen maar ook dat valt reuze mee. Met
name the Fear, Party Hard en Glory Days zijn juweeltjes. Pulp bewijst
zich kortom als het beste wat de britpop ons te bieden heeft. Welke Ne-
derlandse festivalorganisator haalt ze eens hier naar toe?(mv)

WILLARD GRANT CONSPIRACY - FLYING LOW (Slow River/Rykodisc) 

Willard Grant Conspiracy. Intrigerende naam. Wie is Willard Grant? Het
cd-hoesje verschaft geen informatie, ook niet over de namen van de band-
leden. "Anyone who tells you they played on this probably did". Prachtig
statement. Doet me denken aan Kurt Wagner van Lambchop die in een inter-
view ooit verklaarde dat hij de muzikanten voor de Lambchop-cd's gewoon
in zijn stamkroeg ronselde om ze vervolgens in de studio allemaal ver-
plicht van instrument te laten wisselen. De muziek van WGC is traditio-
neel, misschien wel ouderwets. Maar zo echt en puur als op deze plaat
hoor je het tegenwoordig nog maar zelden. Muziek die af en toe naar de
grandeur van de Tindersticks neigt daarna weer diepreligieuze gevoel van
Nick Cave en Sixteen Horsepower. Postmoderne country voor bij het kamp-
vuur dus, de folkrock van small-town America. Onlangs waren ze in ons
land als voorprogramma van Chris and Carla (van de al even schitterende
Walkabouts). Liefhebbers van die band (en de andere acts die in deze re-
censie genoemd worden), kunnen deze plaat blind aanschaffen.(mv)

== RADIO & TV =========================================================

Binnenkort zendt KINK FM live uit vanaf het Drum Rhythm Festival (22 +
23 Mei), Dynamo Open Air (30 Mei) en Waldrock (27 Juni) en verder op 29
Mei live-opnamen van het Soulfly concert op de 23ste in de Melkweg.

En op 28 mei is de donderdagse muziekspecial van vpro's DE AVONDEN (ra-
dio 5, 23:00) gewijdt aan het Schotse Appendix Out.

Verder in LEIDSEKADE LIVE (zondag, 20:00, radio 3) op 28 mei Leidsekade
Live Goes USA, een special over het onlangs in Austin, Texas gehouden
prestigeuze South By South West Festival, met live-opnamen van de Neder-
landse afvaardiging bestaande uit bandjes als Junkie XL, Johan en Tues-
day Child (en, onder voorbehoud, Human Alert live in de studio). Het een
en ander zal overigens op 28 mei om 23:30 op Nederland 1 ook te zien zijn.
Een alleraardigste foto-reportage vind je alvast op de homepagina van
Leidsekade Live op: http://www.omroep.nl/kro/radio/leidsekade Verder in
de uitzending van 7 Juni live-opnamen van Kent en (ovb) een sessie van
Julian Lennon.

In het programa KULT UND KAOS (WDR1, elke werkdag, 00:00) de komende we-
ken specials rond: 'De Duitse Elektronic Scene tussen Avantgarde en Pop'
(9 Juni) en Speedgarage (16 Juni) en verder live-opnamen van Cardigans
en Baby Bird (22 Mei), Blur (27), David Bowie (29), Dodgy (5 Juni), Cor-
nershop (10), Wyclef Jean (17) en Mark Owen (19)

Meer live-opnamen in LIEVER LIVE elke zaterdag 23-24.00 op Studio Brus-
sel. Met binnenkort: 23 mei The Smiths (Apollo Theatre, Oxford 1985) en
30 mei Jeff Buckley (Glastonbury Festival 1995)

In 2 METER SESSIES TV binnenkort Lisa Loeb (22 Mei) en Neil Finn (5 Ju-
nie). Dit programma wordt elke twee weken vrijdag s'avonds rond 20:00
uitgezonden op Nederland 3 afgwisseld met LOLADAMUSICA dat op 29 Mei een
hele uitzending wijdt aan de Ierse band Therapy?.

Tot slot binnenkort op TMF in Wet & Wild: Deviate (25 mei), een special
over stonerrock met Celestial Season (1 Juni), Cradle Of Filth (8), Limp
Bizkit met onder andere live-opnamen van hun concert in het voorprogram-
ma van Soulfly in de Melkweg (15), Soulfly zelf (22) en op 29 Juni als
het goed is het eerste deel van het verslag van Dynamo Open Air 1998.

== INTERNET ===========================================================

In onze rubriek Radio & TV proberen we elke maand een zo compleet moge-
lijk overzicht te geven van de inhoud van interessante muziekprogramma's
gedurende de komende weken. Door de maandelijkse frequentie kunnen we je
helaas vaak niet van het gehele aanbod op de hoogte houden en dus is de
site van TV UPDATE voor de korte termijn (maar jammer genoeg alleen wat
televisie-programma's betreft) een aardig alternatief. Met links naar
veel van de artiesten http://www.tvupdate.nl/tvupdate/pop/main.html

Vorige maand meldden we al over het project RADIO3VOOR12 waarin de vpro
probeert te laten zien hoe volgens hen een publieke jongeren/muziek-zen-
der zou moeten klinken. Sinds afgelopen zaterdag is de site in de lucht,
dus: installeer Realaudio (maar ook zonder zeker een bezoekje waard) en
surf naar http://www.vpro.nl/3voor12 Het project eindigt 21 Mei. De laat-
ste ontwikkelingen met betrekking tot de acties gericht tegen de geplan-
de veranderingen op Radio 3 vind je overigens nog steeds op de Waar Gaat
'T Heen Met Radio3FM??-pagina http://stad.dsl.nl/~zodiac/radio3

Op Hemelvaartsdag (21 Mei) wordt op Radio 3 FM de HEMELSE 100 uitgezon-
den, de 100 door de luisteraar uitgekozen favoriete albums. Je kunt via
het internet je stem uitbrengen op: http://www.tros.com/hemelse100

Per abuis vermeldden we vorige maand het verkeerde adres van de LOWLANDS
MAILINGLIST. Om je te abonneren om mee te kunnen discussieren stuur je
een mailtje met de boodschap subscribe phlegmnet.user.lowlands naar het
e-mail adres: listserver@phlegm.xs4all.nl

== LIVE ===============================================================

ALABAMA 3 + (URUSEI) YATSURA, MELKWEG, AMSTERDAM

Zo krijgen de twee albums die je hebt gemaakt overal jubelrecensies, zo
speel je voor de vierde keer in Nederland, en zo komen er nauwelijks
vijftig mensen naar je concert kijken. Dat overkwam de band Urusei Yat-
sura. Gelukkig won de spelvreugde het van de teleurstelling over de la-
ge opkomst. De songs van het nieuwe album werden zichtbaar met veel ple-
zier gespeeld. En waarom ook niet, want de nieuwe plaat Slain By... is
al net zo goed als hun debuut van een dik jaar geleden. Hoofdprogramma
was echter Alabama 3. Alweer een vreemde combinatie in de melkweg. Bei-
de bands komen uit het Verenigd Koninkrijk en beide bands halen hun in-
spiratie vooral uit Amerika, maar daar houden de overeenkomsten dan ook
wel op. In het geval van Urusei Yatsura gaat het bij de invloeden name-
lijk om gitaarbands als Pavement. Alabama 3 laat zich eerder inspireren
door puur Amerikaanse genres als blues en country, aangevuld met moder-
nere houseklanken. Laat je dus niet misleiden door de vette Amerikaanse
accenten van frontmannen Larry Love en D.Wayne Love, ze komen gewoon uit
de Londense wijk Brixton. Op het eerste gezicht ziet het er heel leuk
uit allemaal, en is de muziek ook dik in orde, met nummers als Ain't
Going To Goa. Maar langzaam aan zakt het peil weg en dan blijft er toch
slechts een novelty act op het podium over. En zo stroomt de toch al ma-
tig gevulde melkweg verder leeg... (vv)

CAESAR + SOLEX, PATRONAAT, HAARLEM

De camera's die het gehele concert present waren om een special voor
VPRO's Loladamusica op te nemen gaven het al aan: Caesar met Solex als
voorprogramma staat gelijk aan het beste wat Nederland op dit moment te
bieden heeft. Het in aardige getale opgekomen publiek ziet eerst een
leuke show van Liesbeth Esselink alias SOLEX, die live toert met haar
vriendje (ex-Scram C Baby) op drums. Deze drums, de ietwat vage achter-
grondbeelden (van een koninginnedag in Amsterdam), maar vooral de mys-
tieke sfeer van de muziek zorgden voor een apart optreden. Niet elk lie-
dje kon boeien, sommigen misten een duidelijke structuur, maar Solex is
zeer origineel bezig en heeft heel veel potentie. Het hoofdprogramma is
CAESAR, de band die het de afgelopen maanden helemaal gemaakt heeft in
muziekminnend Nederland en dat op dit moment in het buitenland aan het
proberen is, evenals Solex trouwens. Caesar speelt een gewonnen wed-
strijd, want veel mensen zijn hier speciaal voor Caesar gekomen, dus kan
er niets meer misgaan. De nieuwe CD wordt bijna integraal gespeeld (met
favorieten als Situations Complications en Stains), en ook een paar ou-
de favorieten als Firefly en het punky The Hardest Time ontzien ze niet.
En echt waar, het klinkt live allemaal nog beter dan op plaat door het
hoge gehalte aan inzet van ieder bandlid van Caesar. Roald's gitaar- en
Sem's baspartijen zijn -vooral in de nieuwe songs- perfect op elkaar af-
gestemd, en Marits drums en ook zeker haar zang maken het af. Na afloop
sprak ik nog iemand die zei: 'Normaal houd ik niet zo van die gitaarband-
jes, maar dit was heel goed!'. En zo was het maar net.(ja)

BEVRIJDINGSPOP, HAARLEM

Haarlem heeft een naam hoog te houden wat Bevrijdingspop betreft, heel
wat interessante acts hebben hier ooit al 5 Mei met de Nederlanders ge-
vierd. Ook dit jaar waren er weer de nodige bekende acts geprogrammeerd
(o.a. Anouk, Junkie XL en G. Love & Special Sauce), en al zat er dit
jaar niet echt iets voor mij bij, toch ben ik maar even gaan kijken. Na
de winnaar van de lokale bandjes-wedstrijd kwamen de DOLLYBIRDS on stage.
Zij hebben al de nodige bekendheid in Haarlem, vanwege hun talrijke op-
tredens in de buurt. De Dollybirds spelen een combinatie van vrolijke
meezingpunk en jaren 80 hardrock. De vrolijke punkliedjes spreken het
meest aan, af en toe slaat de balans iets te veel over naar neppe hard-
rock. Ook hun presentatie is een beetje te macho (kratje bier, standaard
rock-eindes, het publiek laten meezingen etc...). Toch wel een aardige
band. Na een kleine pauze kwam SKIK s'middags hun Drentse gitaarliedjes
ten gehore brengen. Af en toe waren deze iets te onnozel, en af en toe
heel leuk (Op fietse). Perfecte timing kon ze in ieder geval niet ont-
zegd worden; net toen ze hun punky 'Klotenweer' inzetten begon het als
een gek te regenen... De laatste act die ik heb gezien was de alom ge-
prezen ANOUK. Anouk gaf een zeer kort, voorspelbaar optreden. Het geluid
was erg slecht (de bas(-drums) stonden veel te hard), en de liedjes wa-
ren erg gedateerd. Het ging er in als koek bij het publiek...Hierna wurm-
de ik me door de massa naar huis, in de hoop dat Caesar of een andere
leuke gitaarband maar eens het Haarlemse Bevrijdingspop mag opluisteren.
(ja)

== FESTIVALS ==========================================================

Over twee weken is het weer Pinksteren en dus tijd voor zowel PINKPOP
als DYNAMO OPEN-AIR. Het laatste nieuws met betrekking tot het eerstge-
noemde festival is dat Money Mark heeft afgezegd en dat daarvoor in de
plaats Imani Coppola (naar verluid geen familie van) zal optreden. Onze
tips: Tindersticks, NOFX, Caesar en Bentley Rhythm Ace. En voor Dynamo
hebben onder andere Fear Factory en de Dropkick Murphy's op het laatste
moment verstek moeten laten gaan. Onze favorieten hier: de Hellacopters,
Fu Manchu, Rammstein, Refused en Junkie XL.

Verder is er dit jaar in het kader van 500 jaar Friesland op 5 en 6 Ju-
ni nabij Leeuwarden het FROZENLAND FESTIVAL. Als we het programma mogen
geloven belooft het een soort mini-lowlands te worden met uiteenlopende
acts als Run DMC, Posies, Ec80r, Senser, Eat Static, Hellacopters en DJ
Aphrodite. Maar er is ook punk/hardcore (Backfire, Refused, NRA), gabber
(Neophyte, Ruffneck) en natuurlijk veel Friesland Boppe (Travis, Simmer
en, eeeh, het Frysk Jeugdorkest).

Ook nieuw dit jaar is PREMIER LEAGUE, een dansfestival met oa DJ Krust,
Eddy De Clerq, Dave Clarke en Steve Rachmad in voetbalstadion de Galge-
waard in Utrecht. Ben zeer benieuwd hoe ze meerdere podia in één stadion
willen proppen qua akoestiek... Het geheel staat gepland voor 6 Juni.

Die dag kun je ook (gratis!!) naar BEECKESTIJN POP op landgoed Beecke-
stijn in Velsen Zuid waar onder andere Nilsson, de Cords, Caesar, de
Heideroosjes, de Bintangs en de Evil Superstars acte de presence zullen
geven. En een dag later (7 Juni dus) kun je voor een schamele 10 gulden
in Eindhoven op het VIRUSFESTIVAL kijken naar onder meer The Ex, Eboman
en New Model Army.

Tot slot kijken we nog even wat verder in de toekomst. Op 5 Juli kun je
in het Rotterdamse Zuiderpark in het kader van Metropolis kijken naar
onder meer de LoFi-delity Allstars, Killah Priest, Liberator en de Asian
Dub Foundation. En de eerste namen die bekend zijn gemaakt voor het eind
augustus te houden LOWLANDS festival zijn onder andere De Bossen, Beas-
tie Boys, The Donna's, Mogwai, Solex, Fatboy Slim en Portishead.(jg)

Al deze, en meer, festivals vind je ook op de Nederlandse Festivalsite:
http://come.to/festival

== CONCERTTIPS ========================================================

Na 3, in Zweden, zeer succesvolle albums in het Zweeds probeert KENT het
momenteel met een Engelstalig versie van hun Album Isola. Zo werd Om Du
Var Här, If You Were Here en Saker Man Ser, Things She Said. Wat geble-
ven is, is de meeslepende Radiohead-achtige gitaarpop. Niet erg origi-
neel, wel effectief. 21 Mei, Melkweg, Amsterdam

Wie de afgelopen maanden aandachtig de Stereo heeft gelezen hoeven we
natuurlijk niet meer te vertellen dat één avond met CORNELIUS, SOLEX en
ARAB STRAP een buitenkansje is om in één klap drie van de leukste, ei-
genzinnigste en interessantste indie-acts van het moment te kunnen be-
wonderen. 29 Mei Paradiso, Amsterdam (+ Unwound), 31 Mei AB, Brussel
(+ Kriedler)

In de woelige, onvoorspelbare wereld der popmuziek zijn er gelukkig nog
een aantal wetmatigheden die het leven overzichtelijk maken. Eén zo'n
rots in de branding is het feit dat (ex-)soapsterren plaatjes maken. Dat
is al jaren zo en dat nog jaren zo blijven ook. Het laatste bewijsstuk
heet NATALIE IMBRUGLIA. Deze ex-Neighbours actrice verastte vorig jaar
vriend en vijand met de fantastische single Torn en een alleraardigst
album, Left Of The Middle, vol lichtvoetige alterna-pop. 13 Juni is ze
voor een eenmalig optreden in de Paradiso te Amsterdam.

En verder ook leuk om te zien: DAMON + NAOMI (zaten ooit, lang geleden
in het legendarische Galaxie 500): 21 Mei Winston Kingdom, Amsterdam;
MOTORPSYCHO (Noorse eigenzinnigheid): 28 Mei Vera, Groningen, 29 Effe-
naar Eindhoven, 30 Tivoli, Utrecht, 31 Patronaat, Haarlem, 2 Juni Paard,
Den Haag, 3 Juni Cactus, Brugge (B); POSIES (Amerikaanse gitaarpop): 28
Mei Doornroosje, Nijmegen 29 Tivoli, Utrecht, 30 Paard, Den Haag, 2 Ju-
ni, Botanique, Brussel (B), 3 Melkweg, Amsterdam, 4 Effenaar, Eindhoven,
6 Patronaat, Haarlem; THE UNBELIEVABLE TRUTH (zal nog wel een tijdje door
het leven moeten gaan als 'de band van de broer van Thom Yorke van Ra-
diohead'. Desalniettemin, mooie, akoestische gitaarpop): 6 Juni, Paradi-
so, Amsterdam BIZ MARKIE (old-skool hiphop is weer helemaal in en old-
skooler dan Biz Markie zijn ze niet verkrijgbaar): 14 Juni, Paradiso,
Amsterdam.(jg)

=======================================================================
Copyright 1998: de in Stereo geplaatste artikelen blijven natuurlijk
eigendom van de schrijvers in kwestie...         stereo@starmail.com